Zaterdag 9 september 2006

Trizonia in de Galatheese Haven. Klik voor vergroting Weersverwachting: 21 graden, zonnig, oostenwind 2-4 Beaufort.
Dit klinkt perfect en dat werd het ook. Vakantievierende Henk (heeft hij nu zoveel vakantie of lijkt dat?) gebeld. Trizonia moet weer in haar vertrouwde element. Tot mijn spijt sinds 26 mei niet meer in het water geweest. Helaas voor Trizonia ben ik afgelopen zomer in Griekenland vreemd gegaan op Niritis. Maar mijn luggertje mag niet klagen wanneer ik het eiland Trizonia bezoek. En het vorige weekend was het anders verlopen dan gewenst. Het plan was om Trizonia het water van de Beulakerwijde te laten voelen omdat daar een Drascombe-weekend georganiseerd werd. De overheid verplicht me om een mistachterlicht op de trailer te hebben. Dit monteren kostte meer tijd en gedoe dan ik verwacht had. Kortom het werd te laat om nog naar het noorden te gaan.

Op naar Beneden Sas met als bestemming de Galatheese Haven. Klinkt bijbels maar het is toch gewoon op Overvlakee. Er moest geschut worden i.v.m. blauwalg. Je zou verwachten dat dit na een zeer nat augustus geen probleem meer zou zijn. In de sluiskolk was het erg druk. Er was een vriendelijke sfeer al hadden de dames van een geel zeiljacht wel een probleem veroorzaakt: met volle kracht langs een stalen ponton varen. Daar wordt de zijkant van je boot niet mooier van. Een fikse kras moet het gevolg zijn. Voorbij de sluis keken de dames vol afgrijsen naar het polyester boven de waterlijn.


Klik voor vergroting

Aanvankelijk waren we van plan om langs de Dintelse Gorzen naar het oosten op te kruisen. Dit was niet handig door de drukke beroepsvaart. Overgestoken en aan de noordelijke zijde van het Volkerak gaan kruisen. De golven waren hoger dan ik verwachtte. Bij westenwind is dit normaal maar stroom en wind mee? Door het opkruisen werd de afstand bijna 16 km. Heerlijke rakken gemaakt tussen de golven. Een enkele keer een rak naar de overzijde. In de buurt van de Galatheese Haven komt de vaargeul voor de beroepsvaart aan de noordzijde. Uitkijken dus!

De haven heeft een mooie naam maar wat we aantroffen was een teleurstelling. Het water had hier de helaas bekende kleur van erwtensoep! Dit zien we te vaak in het zomerseizoen! Het enige wat meeviel was het koffietentje. Het dak zagen we geruime tijd aan voor een boerderijdak. Maar hoe bij dat tentje te komen? Geen kades alleen enkele hoge roestige pontons en een schip uit Oude Tonge met een Engelse vlag. De dame nodigde ons uit om langszij te komen. Hier maakten we dankbaar gebruik van. Aangemeerd en op naar de koffie. Een geweldig uitzicht over het Volkerak. Terug bij Trizonia bleek dat de teerrand toch wel sporen had achtergelaten op de mooie teakrand. De Engelse had er nog enkele grote fenders aangebracht. Toch teveel golfslag.


Nieuwe uithouder. Klik voor vergroting

Terug; Henk aan de helmstok. Even wat prullen met de rolfok. De moer zat los zodat het touw onder de roller opdraaide. Met druil en fok hadden we een redelijke snelheid. Het grootzeil erbij en experimenteren met mijn uithouders. Ik heb er twee gemaakt, één voor de fok en één voor het grootzeil. Deze rondhouten heb ik vorig jaar afgekeken van Reijer. Het lange rondhout functioneerde niet; te lang, maar het korte werkte perfect. Een ander probleem was het lange rondhout langs het zijstag. Wanneer dit aan de lijzijde was, dan kwam er teveel speling op zodat het rondhout teveel op en neer ging.

Het lange rondhout moet dus wat ingekort worden, maar niet teveel want het fungeert ook als nokbalk voor mijn kampeertent op Trizonia.

Voor de wind met uithouder behaalden we snelheden van zes tot negen kilometer per uur. (3,2 tot 4,8 nm). Niet verkeerd dus. Regelmatig aan het pompen. "Pompen of verzuipen".

Er kwam regelmatig water door de kielkast in de kuip. Een prachtige tocht voerde ons tot voorbij de Noorderplaat. Een flinke steek naar het zuiden naar de Slikken van de Heen-west. Hier is het weer uitkijken geblazen want we bevinden ons dicht bij de toegang van de Schelde-Rijn verbinding. Weer naar het noorden en aan de noordelijke zijde van de Noorderplaat opkruisen om weer meer naar het westen te gaan. Voorbij de plaat in een keer naar de monding van de Roosendaalse vliet. Hier moeten we een keer extra overstag gaan vanwege een aandenderende beroepsbak. Toch maar even voor laten gaan. Weer terug naar de sluis. Helaas het einde van een perfecte zeildag met 33 gezeilde kilometers.

Gijs van Kemenade
Lugger Trizonia

Klik voor vergroting