Een leuke zeil week

Een leuke zeil week

Vlieland tot aan het Eilerlandsche Gat, Klik voor vergroting Op vrijdag 10 augustus zoefden we in een uurtje naar de afgesproken plek bij het Paard van Marken. De Tierlantijn met Casper, Jasper en Dex aanboord, lag al achter het dijkje. Meneer Willems met de Dulcibella, de nieuwe Drifter 22 was ook al aangekomen. Michel zou ook nog komen die dag maar die was om 7 uur niet vertrokken. De volgende morgen was hij er nog niet. Wij wilden wachten op Michel dus ging ik even met onze Mirror (Rode poon of Poontje) varen. Michel kwam om 1 uur, nog even koffie drinken en we konden gaan. Michel kwam in Breanden. Dex ging niet mee want hij vond het iets te hard waaien. Marnix ging bij Michel aan boord. We wilden naar Wijdenes maar het laatste stuk was iets te lang en we gingen dus maar op de moter.

De volgende ochtend ging Marnix weer bij Michel aanboord en liet ons weer in de steek. We voeren richting de sluis van Enkhuizen. De wind stond gunstig en voeren meteen door naar de sluis van Den Oever. We bleven aan de zoute kant slapen. Michel en ik gingen naar de vistent maar die was dicht dus gingen we naar een andere. We lagen naast een tjalk en die had nog al een zwarte zijkant dus onze stootwillen waren nog al zwart (Michel had witte stootwillen).

We hadden een beetje moeite om het wad op te gaan want alles werd zout en dit en dat, maar we gingen toch. Vandaag mocht ik bij Michel aanboord. Dus ik kan niet zoveel zeggen van wat er op de City of London is gebeurd maar het zag er vrij sportief uit, bij meneer Willems trouwens ook, zij gingen als een speer met de fok en het grootzeil, terwijl Michel en ik rustig op fok en druil over de platen voeren. We hadden afgesproken om bij de Bollen te lunchen, maar we hadden wind mee en stroom mee dus we raceten gewoon door naar de Texel Stroom. Daar hadden we wel stroom tegen en dat stroom tegen wind effect bouwt toch piramides! Een keer was de golf zelfs zo hoog dat hij de achterkant van de papagaaistok raakte. We voeren zo ver als we konden totdat het droog viel. Om 8 uur zou het weer hoog water zijn, en we besloten om een nachttocht te maken omdat er veel water was. Er was geen maan, dus zagen we veel vallende sterren. Op een gegeven moment zat ons roer zodanig klem dat we hem er niet meer uit kregen dus we dachten dat we vast zaten totdat het water weer vloed was, maar uiteindelijk kregen mama en ik hem los. Het laatste stuk was een beetje te lang. De volgende dag zagen we dat de papagaaistok van meneer Willems gebroken was.

Op Vlieland was het heel leuk. We hebben met Boyd gespeeld en we hebben ook gedouched op de Wadden camping, waar Boyd en Ellen met de tent stonden. Na het douchen gingen we krabbetjes zoeken, we hadden er wel tien gevonden. De volgende dag waaide het nog steeds heel hard dus we bleven nog een dag op Vlieland. We zaten tot 2 uur vast op de boot, maar daarna gingen we rijden in een soort leger auto. We konden niet de Vliehors op want ze waren aan het schieten. Na het rijden gingen we een ijsje eten en daarna gingen we douchen. We reden meteen door naar Oost-Vlieland, we waren er in een minuutje want we hadden windkracht 7 mee. Er was een braderie dus we mochten niet in die straat fietsen. We gingen eerst boodschappen doen en daarna gingen we uit eten. Het waaide zo hard dat we geen zin hadden om terug te fietsen dus we leverden de fietsen in en bestelden een taxi. De volgende dag moesten we helaas weg want mama wilde het laatste weekend voor school thuis zijn. We voeren terug naar Den Oever, dat was best een wilde rit. We hebben een paar keer water gedipt en de jongens van de Vliehors kwamen af en toe ook nog overvliegen. Meneer Willems zeilde toen heel erg goed. We bleven daar nog een nachtje slapen en toen moesten we helaas naar huis. Het was echt een heel gezellige zeil week.

Thijs Maartens
The City Of London