Relatietherapie op het wad


Klik voor vergroting

In de volksmond is het gezamenlijk opzetten van een tent dé relatietest voor twee verliefde mensen. Ik kan zeggen dat het varen met een Drascombe Lugger op het Wad ook hiertoe gerekend mag worden.

Geïnspireerd door de boeken van Hans Vandersmissen was ik in 1999 in bezit gekomen van een Lugger met trailer en lokte mijn vriendin mee voor een heerlijk tochtje op het Wad. Boot te water in Lauwersoog en rechtsaf richting Rottumerplaat. Na een paar nachtjes op het Wad gingen we richting Noordpolderzijl. Niet alleen voor een bittertje bij Joke, maar ook voor een iets romantischer nacht. Zo'n nacht op de boot op het Wad lijkt romantisch, maar met zo'n zwaardkast tussen ons in viel wat tegen. Maar hiervoor was een tentje meegenomen, die we tegenover het Zielhoes konden neerzetten.

De volgende morgen stond er een stijve bries uit het West-Zuidwesten. Geen probleem voor een Drascombe, had ik wel begrepen uit de boeken van Hans. Hij voer er zelfs mee naar Engeland, vertelde ik mijn vriendin, dus een stukje over het Wad mocht toch geen probleem zijn. Met een rif in het zeil vertrokken we richting Lauwersoog, kruisend over de zandplaten. Al snel moest er toch een tweede rif in, want het ging toch wel schuin. Ook kwamen we er achter dat je met een Lugger elk uur de boot moet leegpompen. Ik keek mijn vriendin af en toe geruststellend aan met een gezicht van 'dit is heel normaal hoor'. Inmiddels was het gaan regenen en de vaarkaart doorweekt.

Na enkele uren kruisen was het water al weer aardig aan het vallen, en het was zaak om het wantij op het Pieterburenwad te halen. 'We zijn er bijna', riep ik opgewekt. Maar goed ook, zei mijn vriendin en maakte me duidelijk dat ze met dit weer geen zin had in een overnachting op het Wad... Zaak dus om niet vast te lopen op de banken. Het vaarwater werd smaller en de slagen steeds korter. We waren inmiddels bij de prikken beland en het was wel duidelijk dat we het Wantij niet konden bezeilen. Nu was ik hierop voorbereid, en had voor afvaart geïnvesteerd in een tweedehands Tomos buitenboordmotor. Ik mocht dan wel gecharmeerd zijn van het motorloos varen met een Drascombe, ik begreep ook goed dat zo'n apparaat onmisbaar was voor een succesvolle vakantie en relatie.

'Gooi het zeil maar los, dan start ik de motor!', riep ik. En jawel, de motor sloeg in één keer aan. Tevreden gaf ik een dot gas, maar op het moment dat ik gas gaf viel de mast overboord en de motor sloeg uit. Ik gooide snel het anker erin, en keek mijn vriendin aan met een blik van: klein probleempje, los ik even op. Ze begon nu te informeren naar onze reddingsmogelijkheden. In die tijd waren de mobiele telefoons nog niet erg mobiel, en ook een handmarifoon ontbrak aan de uitrusting. Ter compensatie waren er wel enkele (overjarige) vuurpijlen en handstakellichten aan boord. Ik vertelde haar dat een vuurpijl mogelijk wel gezien zal worden, en dat ze dan een reddingsboot sturen. Het was echter mijn eer te na om in het eerstvolgende blaadje met reddingsrapporten van de KNRM te verschijnen.

Ik controleerde de motor, en ontdekte een fokkeschoot in de schroef. Deze was blijkbaar losgeraakt, in de schroef gekomen en had zoveel druk op de voorstag gezet, dat deze gebroken was. Dit verklaarde de mast overboord. Nadat ik de schoot verwijderd had en de mast aan dek gesjord, probeerde ik de motor. De motor liep... 'Haal het anker er maar uit, dan gaan we verder', zei ik zo rustig mogelijk. Al varend passeerden we het Wantij, en vlogen met het tij mee over het Oort richting Lauwersoog. Nu is de Zoutkamperlaag bij een stevige bries uit het westen en afgaand tij geen prettig vaarwater. Ik besloot om aan de noordelijke kant van het vaarwater richting Lauwersoog te varen; ik verwachtte daar de minste golfslag. Dit bleek ook zo te zijn, en ter hoogte van Lauwersoog staken we het vaarwater over. Ik kan je uit eigen ervaring vertellen, een Drascombe is ook op de motor een zeewaardig schip.

We bereikten veilig de haven en meerden af aan het Rijkswaterstaatponton voor de Robbegatsluis. Het zal wel een vreemd gezicht geweest zijn, een onttakelde boot met dit weer binnen te zien komen. Er lagen meerdere schepen te wachten op beter weer om naar Schiermonnikoog te varen. Een schipper van een flinke Lemmeraak pakte een touwtje aan en vroeg waar we vandaan kwamen. 'Noordpolderzijl', antwoordde ik koel. Ik heb nog nooit iemand zo ongelooflijk zien kijken. Ik keek mijn vriendin aan en ze glimlachte. Ik wist dat de onbedoelde relatietest geslaagd was.

We zijn inmiddels elf jaar bij elkaar en varen nog steeds met onze Lugger. Alleen nu met drie extra bemanningsleden, en een mobiele telefoon.

Jaap Baalbergen
Lugger Festina Lente


Klik voor vergroting