Drascombe, ooit van gehoord?


Impuls in Engeland. Klik voor vergroting

Waar een artikel in de Seasons van je schoonmoeder al niet tot toe kan leiden... . Zeilen is een bezigheid waar we al heel veel plezier aan hebben beleefd. Al jaren hebben we samen met vrienden een boot Windekind, een houten Schakel uit 1976. Aangezien de kinderen groter worden maar de boot niet was een grotere boot wenselijk. Al zoekend naar wat voor ’n boot het moest gaan worden bleek al snel dat het niet mee zou gaan vallen. En trailerbaar vanaf de helling, en een ophaalbaar midzwaard zodat we zo de kant op kunnen varen, en onderhoudsarm (het werk en gezinsleven kost al uren), en dan nog groter dan de Schakel.

Van alles werd bekeken, een Randmeer, een Sailhorse (of was het nou Seahorse), een Spanker, een Top, niets had ons beider instemming. Mijn schoonmoeder kwam met een stapel Seasons met daarin een verhaal over droogvallen op het wad. Dit sprak mij erg aan omdat ik zelf deze zomer met vier kameraden op de Waddenzee heb rondgezworven op een platbodem. Het in dit verhaal beschreven bootje leek mij wel wat en dus reden om daar eens naar te informeren. Na wat rondbellen en het nodige speurwerk op het internet vond ik de vereniging van deze bootjes.

Van Michel kreeg ik een uitnodiging om op een clubdag langs te komen en eens mee te varen. Op 14 september was het zo ver. Op weg naar de neven en nichten dag van mijn familie in Zeeland zouden we even bij de club bijeenkomst langsgaan. We werden hartelijk ontvangen door de heer Te Kloese en ‘familie’ Maartens en kregen uitleg over de verschillende types.


Impuls met Laura op de Camping in Engeland. Klik voor vergroting

Met een kajuit, een Coaster of Cruiser, of een open boot, een Longboat of Lugger. De beslissing was gevallen, het moest een Longboat worden. Nu vast stond welk type we wilde hebben kon de speurtocht beginnen. Veel was er niet te koop in Nederland. Geïnspireerd door clubleden werd ons zoekterrein verlegd naar Engeland. Het internet en het Britse blad The Practical Boat Owner boden wel het nodige aanbod.

Uiteindelijk vonden we er een via het internet. Na wat heen en weer ge-e-mail werd besloten naar Engeland te gaan om de boot te gaan bezichtigen en misschien te kopen. Zo gezegd zo gedaan, nou ja!

Op vrijdagmiddag vertrokken we, samen met onze dochter Laura naar Engeland. De boot was geboekt om 1900 uur dus konden we nog mooi voor het donker een camping opzoeken aan de overkant. De reis verliep voorspoedig… tot aan Antwerpen. In de Kennedy tunnel was een ongeluk gebeurd en het verkeer stond stil. De tijd verstreek zonder dat we een meter reden. Eindelijk na ruim twee uur kwam er beweging in de lange rij met auto’s. De planning van zeven uur zouden we niet halen dus werd met behulp van de moderne communicatie apparatuur verbinding gemaakt met het boekings-kantoor. Helaas, de laatste boot van 2100 uur was al vol geboekt. Er wachtte ons dus een andere dan de geplande overtocht.


Impuls op de Spiegelplas. Klik voor vergroting

Op de terminal aangekomen bleken we niet de enigen te zijn die hun boot hadden gemist. We konden aansluiten in een rij om misschien toch nog mee te kunnen met de boot van negen uur. Geen geluk, er konden maar drie auto’s mee en aangezien wij nummer 15 waren bleven we dus in Calais. Dan maar in de auto slapen, stoelen eruit en de Sharan werd omgetoverd tot kampeer auto. Tegenover de bezorgd-heid van mij stond de opwinding van het avontuur bij de twee dames in het gezelschap.

Na een goede nacht konden we met de eerste boot naar Engeland. Het landschap van Engeland is zo vertrouwt dat het meteen voelde alsof we er gisteren nog waren geweest. Een prachtig land, alleen jammer dat het Pond zo hoog staat. Naar Dorchester ging onze reis want daar lag ze in de werkplaats van Simon. De reden waarom hij zijn Longboat weg deed was triest. Na zijn scheiding beleefde hij geen lol meer aan het schip. Dat nu een jong gezin de boot overnam deed hem wel goed.

Na de wiellagers te hebben doorgesmeerd en de trailer verder te hebben geïnspecteerd begon de terugtocht met onze nieuwe aanwinst, Simon aangedaan achterlatend. Na een lange dag vonden we een plaats voor ons tentje in Seven Oaks op een camping die we al eens eerder hadden bezocht. Onder het schijnsel van de koplampen werden de haringen in de grond geslagen. De regen die op het tentzeil tikte liet onze dromen snel beginnen.

Na een voorspoedige thuisreis kwamen we zondag aan het eind van de middag aan in Soest trots met ons ‘nieuwe schip’. Een toepasselijkere naam kon de boot niet hebben... IMPULSE! En aangezien je een boot nooit een andere naam mag geven volgens de vorige eigenaar ‘otherwise it brings you bad luck’ laten we dit maar zo.

Marcel Antheunisse


De kok is kapitein

Sinds mensenheugenis wandelt de gedachte door de hoofden van deze wereld, de kapitein is de eerste en belangrijkste man aan boord van een schip. Toewijding en verantwoording voor bemanning en schip is hem al vroeg bijgebracht en ingeprent, hij alleen beslist over het welzijn van z'n zwemmende rijk en het slagen van een zeereis ligt enkel en alleen in zijn hand.

Eindelijk is dan de tijd en gelegenheid gekomen, om deze mythe uit wet en gewoonheid te verbreken en vrij en open de waarheid te verkondigen: De Kok is de Kapitein en was het altijd al!

De kapitein geeft zich zelf nog wel, bewapend met sextant, log, tabellen en telescoop, uit als de alwetende. De gedachte bevalt hem dat hij de enige aan boord is die de loop van de sterren weet en de betekenis van de woorden azimut, deviatie en positielijnen en dat hij diegene is die de trek der kraanvogels weet te verklaren.

Doch de moderne technologie heeft de oude magiër en z'n weten over de geheimen der navigatie al lang onttroond en hem tot een eenvoudig handwerken verlaagd. Om van punt A naar punt B te zeilen zet de kapitein vandaag de dag alleen nog maar de GPS aan en de stuurautomaat of de windvaan. Dan wandelen zijn ogen vol verlangen over de horizon en begint van de oude dagen te dromen dat hij nog belangrijkere dingen te doen had.

In de tussentijd ploetert de kok in de kombuis en bereid niet alleen de volgende vette hap, maar ook de speciale atmosfeer aan boord, die zo levensbelangrijk is voor elke zeereis. Sedert onheuglijke tijden is een goede maaltijd op z'n tijd voor de zeeman zijn krachtbron, zijn sterkte, zijn vreugde en zijn noodlot. En er is niemand die dát zo goed begrijpt als de kok. Als lijf- en zielzorger waakt hij over stemming en humeur van zijn mannen en vol verantwoording zorgt hij voor het welzijn van zijn schip.

Anders dan de kapitein, die de aan zijn rang verplichte afstand tot de mannen bewaren moet, is de kok diep verbonden en verknoopt met alle gebeurtenissen aan boord. Kwaaltjes, vreugde, roddels, geheimen en strijd - met elke kleinigheid komt men vol vertrouwen bij hem. Hij is de lijfelijke vader van het schip en z'n manschappen. Hij weet van ieder z'n voorliefde en afneigingen, kent sterkte en zwakte en niemand verlaat ongetroost zijn kombuis. Op lange oversteken, als de dagen rustig en zonder voorvallen verlopen, verveling en monotonie aan boord sluipen, is hij het die het schip met kombuisgeurtjes, soepen en soufflés tot nieuw leven weidt en ook de laatste man in de kombuis lokt.

Niet zonder trots smeedt hij met vastbeslotenheid en moed zijn mannen tot een bijna onoverwinnelijke bemanning tezamen. Over bergen opgediste delicatessen lost hij de dagelijkse ruzietjes en vriendschappen worden nieuw gesloten. En is er eenmaal gevaar in zicht - een sterke aanlandige wind, een slepend anker of een naderende storm- wéér eenmaal meer is het de kok die precies weet hoe veel rum er in ieders grog gewenst is. En draaien bij de kapitein hier en daar de zenuwen door, dan is de kok met een verfrissende sterke koffie en een paar opmonterende woorden present.

Waar ook ter wereld een scherp gesneden boeg de eindeloze wereldzeeën doorklieft, een kok is altijd in dienst- zorgzaam verzorgt en verpleegt bij zijn mannen. Meestal onbemerkt ergens op de achtergrond - geen speldjes of medailles versieren zijn niet altijd vlekkeloze tenue - blijft hij onbezongen in gedichten en proza, doch elke zeeman weet: De Kok is de Kapitein!

Zoals iedereen weet, zijn kapiteins of schippers nog altijd niet uitgestorven, en elke boot, die moedig en soepel op de golven van de zeeën en oceanen schommelt, kan of moet een schipper bezitten. De schipper of kapitein is al van verre op te merken: hij schreeuwt het hardst, gebaart het wildst, zijn woordenschat is eindeloos en rijk en hij werkt het minst.

Tot slot enige zeemans recepten uit het kookboek, cadeau gekregen van de vriendin:

Harter Schlag

1 pond meel
1/2 tl. zout
water

Meel ,zout en water mengen en tot een stijf deeg kneden.
Op een met meel bestrooide oppervlakte tot ± 2 cm. dikte uitrollen en met een mes vier- kantjes uitsnijden of met een kopje rondjes uitdrukken.
Met een vork gaatjes prikken en dan in een hete oven goud- bruin bakken.
Droog verpakt houden 'Harte Schläge' bijna onbegrensd.

Bostoner Braunes Brot

1 beker meel
1 tl bakpoeder
1 beker geel maismeel
1 tl baknatron ?
1 beker volkorenmeel
2 bekers karnemelk
1 tl. zout
3/4 beker stroop
klein gehakte rozijnen en noten (hazel- of walnoten)

Alle droge bestanddelen in een kom en dan langzaam de siroop en de karnemelk met de droge delen tot een deeg kneden.
Naar oude traditie wordt het brood in kleine bakvormen lege conservenblikjes zijn prima, 2 tot 3 uur in een dampbad gebakken.
Het gaat eenvoudiger en sneller om het deeg in een bakvorm in een middel hete oven ± 30 tot 45 min. te bakken.
p.s. het lijkt me lekker!

Eingelegte Eier

8 hard gekookte eieren
1 ui, fijn gehakt
1/2 kopje azijn
1/2 kopje suiker
1/2 kopje water
1 of 2 knoflook teentjes, fijn gehakt
1/2 tl dille
mespuntje zout

De gekookte eieren in een jam potje of iets dergelijks, rijkelijk met de uien bestrooien.
In een pan de azijn, het water en de kruiden aan de kook brengen en enige minuten laten koken.
Over de uien en de eieren gieten.
Gelijk goed afsluiten en voor verbruik goed laten doortrekken.
Is lang houdbaar!
(PS de eieren zonder schaal in het glas).

Sonntagsessen

1 blik corned beef
4 grote aardappels
1 ui, fijn gehakt
2 groene paprika's
1 blikje tomaten puree
4 eieren
2 eetl. olie
zout en peper

Aardappelen koken en puree van stampen. Corned beef in stukken snijden en met de gesneden paprika's gehakte uien, tomatenpuree en de olie aanbakken.
Het geheel door elkaar mengen en daarbij de gebakken eieren serveren.

Een eet smakelijk toegewenst!
En een hartelijke groet van de schipper van de Walvis
Reijer Bergsma.


Naamgeving Drascombe Longboat Cruiser Mermaid

‘Hoe kom je aan een naam’ kan pas beantwoord worden als je weet hoe je gevallen bent voor een Drascombe.

1976: Het is zo’n avond op het wad waarvan je alleen aan mede wadvaarders kunt uitleggen hoe bijzonder het was. Windje 3, iets voor laagwater, tegen zonsondergang, zwoel, stil, tevreden in een tjalkje van 15 meter een geultje verkennen onder Ameland. Prutsen, klooien, goede vrienden, de rest bestond niet. Gelijk met ons voer een geinig klein bootje op. Twee vrienden. Groet. ‘Mooi hé’. Vlak voor het wantij schuifelde onze tjalkje zich in de modder. Vast. Het geinige bootje voer door tot ook zij een stuk verder vastliepen. Beide jongens stapten uit, liepen met hun bootje tussen zich in 50 meter over het net niet droogvallende wantij, stapten weer in en voeren door alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Dat wil ik ook, ooit…

2000: Na eindeloze keren de Botenbank nageplozen te hebben stond ze erin. ‘Te koop Drascombe Longboat Cruiser’ etc. etc. ‘Zullen we?’ Ja, naar het zuiden van het land. Aardige man, leuk gezin, namen ons meteen mee naar een klein haventje. Proeftochtje. Het was eigenlijk niet meer nodig. We waren al verkocht. Stoer praten we er nog 1000 piek vanaf.

Twee weken later halen we haar op. ‘Hoe heet ze eigenlijk?’ ‘Claire’ was het antwoord en ‘dat laten jullie toch wel zo?’ Gewetenswroeging alom. Nee, we vonden het geen echt leuke naam. Brengt herdopen ongeluk? En wat is wel een leuke, passende naam?

Een vrouwelijke naam die iets zegt over het water waar we graag vertoeven. Vriend, maatje, niet al te serieus. Na lang wikken en nog langer wegen besloten om haar te herdopen. Eigenlijk bedachten we eerst de naam van de bijboot voor de dochter van vier: The Little Mermaid.

Dat wordt deze winter opnieuw beletteren, register aanschrijven etc. en ons anderszins voorbereiden op een lang seizoen aan boord van de MERMAID.

Vraag: Wie kent een goed adres om een eenvoudige buiskap c.q. tent te laten maken?

Gert C. Schouten mermaid@zeepost.nl