De Dulcibella Cruise
Deel 3: Van Varel terug naar Nulde.

Zondag 8 juli 2001. Zo geleidelijk als het flottielje is gegroeid, zo abrupt valt het uit elkaar. Butterfly is thuis. Windroos staat sinds gisteren op de trailer. Chris en Michel kunnen met Fred en Els meerijden naar Nederland. Zij gaan auto's en trailers halen om zo Olle en Yraida over het asfalt naar huis te brengen. Eugène weet, net als wij, nog niet wat hij gaat doen. Varend naar huis, buiten om of binnen door, of toch maar de trailer halen? Wij hebben nog wel tijd, maar Eugène moet over zeven dagen in Amsterdam zijn. Dat lijkt onmogelijk want het mooie zonnige weer is voorbij. Men verwacht westenwind, kracht 5/6, regen, onweersbuien met (zware?) windstoten.


Bij Kurt en Regina in de tuin. Klik voor vergroting

De beslissing word uitgesteld tot na de koffie bij Kurt en Regina in de tuin. Voor we de laatste visite afleggen gaan Eugène en ik eerst nog even op de fiets naar de bakker. Nu Fred weg is, moeten we zelf weer verse broodjes halen. Wat zijn we verwend! Als er een bakker in de buurt was, ging Fred 's morgens vroeg broodjes halen en bij het wakker worden vonden we heerlijk geurende verse broodjes in de kuip. Bij Kurt en Regina neemt Eugène het besluit zichzelf en Midi te laten ophalen door een vriend. Uiteindelijk zal White Seal dus de enige zijn die op eigen kiel terug gaat naar Nederland. Het is niet anders.

We zijn op prachtige plaatsen geweest, zowel in Nederland als Duitsland. We zijn verwend met prachtig zeilweer, zon, lekker eten en goed gezelschap. Ook de regatta was een belevenis. Wij hadden tot die zaterdag de 7e juli nog nooit een wedstrijd gevaren, maar het was echt spannend. De nacht voorafgaande aan de regatta heeft de startboot kapitein nog alles uit de kast gehaald om onze nachtrust te verkorten. Ik denk dat hij bij Kurt de fles ouzo leeggemaakt heeft, daarna naar de haven is gegaan, de motor van zijn boot heeft gestart en toen nog even in het water gesprongen is om een stukje te zwemmen. Kortom een hoop herrie en dat allemaal zo rond 03.30 uur. Maar er bleef genoeg tijd over voor herstel van concentratie, en zoals al is vermeld in het verslag van Herr Oskar Bohlen, Yraida heeft gewonnen!

Vanwege het verslechterde weer kiezen wij ervoor White Seal binnendoor naar huis te varen. Dat betekend vanaf Wilhelmshaven 80 km over het Ems-Jade-Kanal op de motor. Met een Wasserwanderkarte en tien liter benzine geleend van Kurt en Eugène kunnen we even vooruit. Om 13.30 gaan we als enige van de zes Drascombes door de sluis bij Varel, uitgezwaaid door Kurt en Eugène. Mijn stemming is op dat moment als het weer; somber met nu en dan een spatje regen, maar de wind is gunstig voor de tocht naar Wilhelmshaven.

Voor de zeesluis maken we vast aan een motorboot met twee vriendelijke mensen uit Dangast: Bela. Wij zien en spreken elkaar nog een aantal keren, zijn gaan ook naar Emden. Eenmaal door de sluis gaan we een plekje voor de nacht zoeken. Het wordt Die Wikinger Bootswerft. We leggen daar om 18.15 aan en een kwartier later begint het te plenzen. Havenmeester Walter wil niet dat we betalen, want hij wordt in Nederland ook altijd erg vriendelijk ontvangen.

Maandag 9 juli. Wij vertrekken om 08.40 met de masten naar beneden, zo moeten we onder alle bruggen door kunnen. Het is somber, vochtig, klam. Bij de eerste sluis, de Mariensielschleuse, moeten we ongeveer 20 minuten wachten op de sluiswachter. Verder gaat het vlotjes. We ontmoeten Bela met nog twee andere boten bij een van de volgende sluisjes en varen verder mee in konvooi. Brug- en sluiswachters fietsen mee om doorvaart te regelen. We overnachten aan een verlaten steiger in de buurt van Marcartsmoor. Er hangt een vlag van een watersportvereniging, het heet Erich's Hafen en er is niemand. Er komt ook niemand meer langs varen.


Het Ems-Jade-Kanal. Klik voor vergroting

Het Ems-Jade-Kanal is tussen Wilhelmshaven en Aurich bijzonder rustig en heel mooi. Die eerste dag hebben we in totaal zes boten zien varen. Drie naar Wilhelmshaven en drie naar Aurich! De begroeiing langs het kanaal loopt tot aan het water en is gevarieerd en kleurig. We hebben prachtige varens gezien en kattestaarten, spirea en veel braamstruiken. Als de voortekenen niet bedriegen wordt het een prima bramenjaar. En je kunt ze alleen vanuit een boot plukken. Het water in het Ems-Jade-Kanal is zwart of donker bruin. Donkerder dan in de Wieden en De Weerribben.

Dinsdag 10 juli. We vertrekken om 08.20 roeiend. Aangekomen bij het sluisje in Wiessens worden we direct geschut. Van de sluiswachter krijgen we foldertjes over het kanaal en Aurich. Het weer valt vandaag wel mee, er is een waterig zonnetje en nu en dan valt er een drupje regen. Hadden we dan toch... ? Het brood is op en de benzine bijna, dus we stoppen in Aurich om te fourageren. Terug bij de boot zien we Bela weer voorbij varen.

Om 15.00 uur hebben we heel erg genoeg van de herrie van de motor en leggen aan bij de brug in Uphusen. Uphusen heeft een brug en een kerk, geen kroeg of iets anders dat aandacht verdient. Naar Emden is het dan nog 3 kilometer. Morgen is het om 16.36 hoog water op de Dollard, dus tijd genoeg om daar te komen. Om 18.00 gaat het regenen, onweren en hard waaien.


Uphusen. Klik voor vergroting

Woensdag 11 juli. We blijven liggen in Uphusen. Het weer is slecht. Veel regen- en onweersbuien en harde wind. We maken er een leesdag van met een uitstapje naar een supermarkt in een buitenwijk van Emden. Dat gaat letterlijk tussen de buien door. We ontvangen een sms van Eugène. Misschien kunnen we nog iets afspreken?

Donderdag 12 juli. Na een avond en een nacht met buien, onweer en zware windstoten is het vanochtend droog. Vandaag gaan we naar Emden, maar nog niet naar buiten. We vinden een plekje in de stadsgracht bij zeilclub Neptun, net als Bela uit Dangast. Gelukkig schijnt de zon een poosje en kunnen we alle natte, vochtige, klamme spullen eens even lekker drogen. We wandelen ook nog even de stad in. Het is er druk want er is een feest in voorbereiding met veel kermisattracties en biertenten.

Vrijdag 13 juli. Vandaag gaan we echt. We vertrekken om 09.00 uur. Eerst opnieuw door de Kesselschleuse, een prachtige sluis op een kruispunt van vaarwegen. Dan door de havens van Emden naar de Nesserlandschleuse. Het duurt een uurtje voor we de sluis in mogen varen, eerst moet er een grote stellage op een ponton met een sleep- en een duwboot naar binnen. In de binnenhaven zwemt een verdwaalde zeehond. Al met al vergt het veel meer tijd dan verwacht, dus zijn we te laat voor de ebstroom waarmee we naar Delfzijl hadden willen zeilen! We zeilen wel, maar achteruit. Midden in een forse onweersbui komt er een Duits motorbootje naast ons varen. Door de herrie om ons heen kost het enige moeite om er achter te komen wat de man op het bootje zegt of vraagt. De vraag was ‘Wo ist Holland?!’


Daar komt de volgende onweersbui. Klik voor vergroting

Inmiddels regent het pijpenstelen en we krijgen aan drie kanten heel veel water over. Het lijkt wel of de loosgaten nog kleiner geworden zijn. We gaan uit de vaargeul en ankeren in het zicht van de kerk van Termunten, tot de grootste stroom voorbij is. Dan op naar Delfzijl, door de sluis en we leggen druipnat aan in Jachthaven 't Dok. Alle binnenkomende boten worden daar door een verenigingslid geholpen bij het zoeken naar een geschikte plek en eventueel geholpen bij het aanleggen. Heerlijk warme douches hebben ze daar.

Zaterdag 14 juli. De zon schijnt als we opstaan en het ziet er veelbelovend uit. Anders dan voorspeld. Als we dit geweten hadden waren we gisteren niet door de sluis gegaan, maar in de buitenhaven gaan liggen. Dan waren we naar het wad gegaan. Frans baalt. Als... We vertrekken om 09.00 met de mast naar beneden want er komen weer veel bruggen. Ons eerste doel is Groningen. Over een heel saai Eemskanaal komen we daar om 14.00 aan. Het is druk bij de sluis en het duurt uren voor we erdoor zijn. Dan moeten we beslissen wat we verder gaan doen. Er zijn twee mogelijkheden, via het Prinses Margrietkanaal naar Lemmer of Stavoren of via het Reitdiep naar Zoutkamp.

Het wordt het Reitdiep. We hebben nog de ijdele hoop Zoutkamp (Lauwersoog!) te halen vandaag. In Garnwerd komen we met beide benen op de grond. We mogen niet doorvaren. Er is daar een voorstelling op en rond het Reitdiep en we moeten wachten tot die voorstelling afgelopen is. Dat doen we dan maar met een zoute haring en frietjes. Helaas voor de artiesten houdt het op met zachtjes regenen en de voorstelling eindigt in de stromende regen. Wij varen nog een stukje verder en geven het op bij De Roode Haan.

Zondag 15 juli. Voor we vertrekken drogen we alle natte spullen in de zon! Van Zoutkamp gaan we onder zeil naar Lauwersoog, heerlijk. Het gaat voorspoedig. We zijn twee uur voor hoog water al door de sluis. Eigenlijk is dat een beetje te vroeg. We schieten niet echt op, de wind is west en de stroom staat tegen, maar we zeilen. Boven land hangen donkere wolken, boven de Waddenzee en de eilanden is de lucht blauw. Ter hoogte van Wierum gaan we ten anker voor de nacht.

Maandag 16 juli. De wekker gaat om 05.00. De wind is west en het is prachtig weer. We scharrelen van het Wierumerwad naar het Pinkewad. Onder Ameland door naar het Danziggat. Dan krijgen we de vloedstroom tegen en gaan achteruit. De motor moet toch maar even bij. Met de vloedstroom door het Vaarwater van de Zwarte Haan naar het wantij. Op de stuurriem er over heen, terwijl andere boten vastlopen! Altijd leuk. Pas op de Ballastplaat bij Harlingen houden we het die dag voor gezien. Het is dan 20.30.

Dinsdag 17 juli. De wind is gedraaid naar het oosten en het is opnieuw prachtig weer. Een prachtige zeildag. We gaan in Kornwerderzand door de sluis met nog een boot. En dat in het hoogseizoen. Omdat het brood op is gaan we even naar de aardige havenmeester van de verenigingshaven in Makkum. We mogen daar liggen voor de nodige boodschappen en een douchebeurt. Ons doel voor die dag is Enkhuizen, maar omdat het erg donker word op het IJsselmeer en de wind flink aantrekt, wijken we uit naar Andijk. Naast de haven is een strandje waar we prima beschut hebben gelegen op 60 cm water. De buien komen 's nachts met veel wind.


Aalscholvers op het IJsselmeer. Klik voor vergroting

Bij Trintelhaven. Klik voor vergroting

Woensdag 18 juli. Op het IJsselmeer is een grote groep Aalscholvers aan het jagen. Prachtig om naar te kijken hoe ze dat doen. Konden we gisteren de buien nog ontlopen, vandaag niet meer. We blijven dicht onder de Houtribdijk om de hoge golven te ontlopen. Zodra we wat verder het meer op gaan komt het water aan beide kanten binnen en loopt onvoldoende weg door de loosgaten. Er dreigt onweer en we ankeren een poosje op het strandje N van Trintelhaven. Prima Drascombe ankerplek. Als we weer vertrekken lijkt het erop dat we het Ketelmeer nog kunnen halen. Maar helaas, de wind is gedraaid en de regen stroomt neer. We gaan naar Urk, daar komen we aan als verzopen katten.

Donderdag 19 juli. Van Urk naar de Roggebotsluis. Het Ketelmeer is bezeild. Inmiddels zijn de schoolvakanties begonnen, en we moeten anderhalf uur wachten voor we door de sluis kunnen. Met ons wacht de Randmeer Kobbe uit Muiden. Nu anderhalve week onderweg in een open boot. Dat is pas sportief. Van de Roggebotsluis gaan we op de motor naar Elburg. Het is druk op het water en kruisen is geen optie. Bij Elburg gaan we nog even onder de brug door met de mast een heel klein stukje naar beneden om te ankeren bij het strandje tussen de brug en de Rivièra camping. Dat is een rustig plekje naast de drukke camping. Wij zijn zelf droog als we het anker uitgooien en de tent na een half uurtje. Wat een weelde.

Vrijdag 20 juli. Het laatste traject. Tot Bremerbergsehoek toch maar op de motor. Daarna gaan de zeilen omhoog, want er is genoeg wind om de zeilen. Het Veluwemeer is hier breed genoeg om flinke slagen te kunnen maken. Als we in de buurt van de Krooneend zijn wordt het erg donker, er zal wel weer een onweersbui aankomen. We besluiten in de luwte van het eiland te schuilen. Het onweer valt wel mee, de regen niet. Maar zoals altijd, houd het weer op met regenen en gaan we naar de sluis bij Harderwijk. Ook daar is het uiteraard druk. Ook Kobbe is er weer en wordt gelijk met ons geschut.

Het is inmiddels flink gaan waaien en met gereefde zeilen gaan we het Wolderwijd op. Daar komen we een Drascombe tegen, de eerste sinds we uit Varel vertrokken, Serena uit Amsterdam op fok en druil. We zeilen om 16.00 de haven van Nulde in na de opvarenden van Kobbe nog een droge vakantie toegewenst te hebben. Na een uurtje rommelen gaan we naar huis met de auto vol bagage en als altijd een natte tent.

a/b White Seal
Margot Schaake