Kapot roerlager en andere Malmok perikelen

Geachte leden,

Bij deze mijn Drascombe verbeteringen: sinds 1991 vaar ik de Cruiser Longboat Malmok, één keer meegeweest op Waddenweekend vanuit Lauwersoog.

Kapot roerlager. Doordat het hout onder de roerbun verpieterd was, heb ik de kielbalk (twee bouten) losgemaakt en voor de bun schuin naar voor afgezaagd. Nu met twee moeren en boutjes van koper door en door het plaatje weer vastgezet. Met polyester vast zetten is niet hufterproof maar een Engelse methode. Met een nieuw stuk hardhout (teak of merbouw) de kielbalk weer gemonteerd. Kun je op de trailer doen door de boot wat op te krikken.

Ik had lekkerij ter plekke van de as van het midzwaard. Dit bleek met wat polyester vastgezet te zijn en is gaan lubberen. Heb aan beide kanten van het asje een rvs draadeind gelast. Aan de buitenkant van de zwaardkast heb ik aan beide zijden rvs platen, steunend op de bodem van de vloer, gezet met een asgat en afgedicht met Sikaflex. Pas na drogen moeren stijf aandraaien. Van de omhulling van zwaardkast heb ik wat weggezaagd.

Dan over de condens in de kajuit. Sommigen hebben de binnenkant van de kajuit bekleed met een vinyl. Leg je kuipzeiltje ‘s avonds maar over de kajuit en je hebt geen last meer, bovendien bedek je de raampjes zodat het lekker donker is binnen.

Trailerperikelen. Mijn Engelse Snipe trailer voldeed me prima, oerdegelijk, eenvoudig. Ben er onder andere mee naar de Lymffjord in Denemarken geweest. Op het frame zat een merkplaatje ‘max 500 kg’. Door de nieuwe regelgeving nieuwsgierig geworden heb ik de boot gewogen, zonder motor 590 kilogram, trailer 230 kilogram. Heb een afspraak gemaakt bij de RWD in Heerenveen voor een keuring. Zij hadden geen registratie van Snipe trailers. Ben zonder kosten naar huis gestuurd om een as-garantie van Snipe te krijgen. Er moest een nieuwe koppeling op, er moeten witte lichten aan de zijkant op, en een zijafscherming.

Via info@snipetrailers.com (fabriek bestaat nog steeds) contact, maar nooit bericht terug. Dat schoot niet op. In 2003 bij Theo Stet in Heerhugowaard een Kalf-trailer gekocht met een maximum aslast van 1.050 kilogram voor 2.200,- euro. De oude trailer met spijt achteraf voor te weinig geld (200,- euro) achtergelaten.

Ik hoop dat jullie hiermee iets kunnen, je kunt altijd contact opnemen voor details.

Wytze Berghuis, Drachten
Cruiser Longboat Malmok



Een sluitstuk voor de hekopening

De turbulentie van het kielzog geeft veel voldoening: wat vaart mijn bootje toch snel! In feite hebben we - ook al is de schroef van de buitenboordmotor uit het water geheven – met een enorme zuiging onder in het „sleutelgat „ te maken.

De verbetering: zaag van bijvoorbeeld watervast multiplex een plaat die precies in het gat past. Zaag een tweede plaat die rondom 1cm groter is. Lijm de platen centrisch op elkaar zodat je rondom een rand van 1cm breed krijgt. Dit is het sluitstuk . Aan de bovenkant wordt circa 10 cm uitgezaagd. Hier steekt de motorstaart in zijn hoogste stand naar achteren.

Toepassing: klap de motor iets hoger dan nodig. Zet het sluitstuk vanuit het achterdek met de breedste zijde naar je toe in de opening. Laat vervolgens de motor voorzichtig weer zakken. De staart rust nu op het sluitstuk en houdt het op zijn plaats. Kijk bij het zeilen naar achteren en geniet van het gladde hekwater en een snelle vaart.

Udo Jäkel / Lugger Otter
ike jaekel @ tiscali.de



Verlengde gaffel

De eerste Luggers met steil staande gaffel hadden een lager grootzeil. Later werd het hogere zeil ingevoerd, dat nu algemeen wordt gebruikt. De gaffel werd daarbij verlengt, maar alleen naar boven. Men had een groter zeiloppervlak – nog wel in de hoogte – maar de gaffel was niet meer in evenwicht: de afwijking naar lij was in de top nu groter, een duidelijk nadeel op aandewindse koersen. Ik heb ruim 20 jaar met de standaardversie gevaren, maar steeds met het idee ooit eens een betere gaffel te maken. Een jaar geleden was het zover.

Mijn nieuwe, derde gaffel loopt nu naar beneden door tot aan de reefkous in het voorlijk en inderdaad, de lijwaardse afwijking is nu veel kleiner. Met de nieuwe gaffel kan ik ook bij zwakke wind het zeil hoger hijsen. De lijwaardse afwijking is dan weer groter, maar dat neem ik bij zwakke wind op de koop toe. Het voetblok van de schoottakel wordt in dit geval met behulp van een kort eind en mastworp op de bezaanmast belegd.

In de ruimte, die er onder het onderlijk vrijkomt, knoop ik een oud bezaanzeil met zijn tophoek bij de schoothoek van het grootzeil. Bij Bft 1 vaart de Lugger heel gracieus als een zwaan over het water. Voor het reven verplaats ik de val verder naar boven. Er zijn dus drie punten, waar ik de val op de gaffel beleg:

Voor de aanpassingen laat ik de gaffel naar achteren op mijn vrije hand neerkomen. De gaffel is nog steeds korter dan de mast en past dus nog in de boot.

Het hoger hijsen van het zeil, en wat daaraan verbonden is, is puur spel. Maar de verlengde gaffel an sich kan ik van harte aanbevelen.

Udo Jäkel / Lugger Otter
ikejaekel@tiscali.de



Nieuwe Jeckells zeilen

Geachte Drascombe vrienden,

Voor mijn Longboat Cruiser Miss Marple heb ik afgelopen jaar de hele zeilset vervangen door een Jekells garderobe (die tegenwoordig ook op de nieuwe Drascombes geleverd wordt).

Het betekende een revelatie voor de zeileigenschappen van mijn boot! Diverse malen (zowel met gereefd als ongereefd grootzeil bij windkracht drie tot vijf heb ik snelheden geklokt van 6,2 knopen wat ik met de oude, uitgezeilde set, nooit heb gehaald. Ook bij licht weer kom ik nu veel beter vooruit.

Het brengt het zeilplezier zeker op een hoger niveau als je zelfs Centaurs (of 16 m2) niet meer straatlengtes voor je uit ziet varen. (Niet dat ik een wedstrijdzeiler ben, maar een boot die niet vooruit gaat is het ook niet toch?)

Aangezien ik door tijdgebrek niet aan het waddenweekeinde mee kon doen en mijn vakantie plannen dit jaar niet om zeilen draaien, hoop ik velen van jullie in september te treffen op het Zomerweekend in Huizen.

Ik wens een ieder een plezierig mooie zeilzomer toe en tot ziens.

Jan Hamburg
Cruiser Miss Marple



Drifter : Van dieseltje naar buitenboordmotor

Hallo Drascombers,

Ik heb een oogje op een Drifter die momenteel te koop staat. De Drifter is indertijd uitgevoerd met een inboord-diesel, of met een buitenboordmotor.
Vanwege een (te) kostbare revisie (of zelfs vervanging) van het dieseltje overweeg ik over te stappen naar een buitenboordmotor (want roeien en wrikken kan altijd nog). Dat betekent een modificatie aan het schip. Wie heeft hier ervaring mee c.q. kan mij hier adviezen over geven? Alle reacties zijn welkom.

A.H. Veerman
email: bvb-antonio-balsero@zonnet.nl

 

Geachte heer Veerman,

Naar aanleiding van uw e-mail in de ElectroBaD enige gedachten.

Als de Drifter van uw keuze met een Sabb is uitgerust is revisie bijna altijd lonend. Deze motoren zijn nagenoeg onverslijtbaar, revisie is meestal overzichtelijk en niet extreem duur. Onze monteur, die ook al een aantal van deze Sabbs onder handen heeft gehad heeft daar erg veel plezier in, we verwachten deze week de levering van Drifter #36 met Sabb af te ronden.

De met een BMW inboard uitgeruste Drifters geven in de praktijk meer problemen, maar meestal ook niet onoverkomelijk.

Het ombouwen van een inboard naar een outboard versie is in princiepe vrij simpel, maar door het vernietigen van de Drifter mallen is de orginele bbm plaatsing niet meer leverbaar. Op de plaats van de dieseltank is bij de bbm versie simpelweg een gat voor de motorbun gezaagd waarin een grp well en motorophanging geplaats werden. In plaats van het motorgewicht midscheeps werd dan wel ballast in de kiel gestort. Schroefas er uit en schroefraam dichtmaken voor beter en rustiger roergedrag.

Persoonlijke zou ik echter verder zoeken naar de originele bbm versie van de Drifter.

Met vriendelijke groet,

DRASCOMBE NEDERLAND Michel Maartens

Succes



Schilderen

Beste Drascombe vrienden,

Ik wil mijn Drascombe Cruiser Miss Marple dit voorjaar een fris en ander kleurtje geven. Is er iemand die weet of ik daarvoor een- of twee componenten verf moet gebruiken? Het gaat in eerste instantie om de kajuit, later ook het dek en de kuip. En is er iets waar ik absoluut op moet letten bij de voorbereiding om een zo goed mogelijk resultaat te krijgen?

Verder wil ik jullie hierbij informeren dat mijn zeil set compleet vernieuwd is (rolfok, grootzeil en druil ), alles bij Jeckells vandaan. Ik hoop hiermee nog meer zeilplezier uit de boot te halen (en meer zeilvermogen), de zakken staren me nu verwijtend aan. De boot zie ik elke week buiten in de winterberging staan, helemaal afgedekt, klaar om uit te varen, maar ik ben niet zo'n die-hard die er bij de heersende winterse temperaturen op uit trekt, dus zullen ze nog even geduld moeten hebben.

In afwachting van de reacties,

met vriendelijke groeten,
Jan Hamburg
Cruiser Longboat Miss Marple


Beste Jan,

Bedankt voor je e-mail vraag die we in de (Electro)BaD zullen plaatsen.

Wij hebben een aantal geschilderde Drascombes gezien waarbij Dubbel Coat, de twee componenten polyurethaan lak van De IJssel Coatings, indien onder de juiste condities opgebracht, werkelijk een 'als nieuw' resultaat geeft. Informatie hierover kan je vinden op www.de-ijssel-coatings.nl.

Zeker letten op juiste verwerkings temperatuur, stofvrije en windstille omgeving, ondergrond secuur vrij maken van vet en siliconen.

Met vriendelijke groet,

NKDE
Redactie ElectroBaD




Marifoon aan boord (2)

Huizen, 15 december 2003

Beste Bob en lezers,

In reactie op je vraag over het hoe of wat van marifoons aan boord van (open) Drascombes hierbij mij observaties en eigen praktijk aan boord van Coaster Yraida.

In een aantal Drascombes, en dan vooral in Coasters, Drifters en zelfs in een enkele Cruiser Longboat is een vaste marifoon installatie geplaatst. Deze schepen zijn met accu uitgerust en de schippers beschikken waarschijnlijk over een marifoon diploma. De oplading van de accu geschiedt via de hulpmotor en/of door middel van zonnecellen of de accu wordt af en toe afgetopt met behulp van 220 volt walstroom.

In de meeste gevallen is de marifoon antenne voor een optimaal bereik bovenin de hoofdmast geplaatst met de bekabeling via een van de stagen en een dekdoorvoer naar binnen. Sommige masten zijn door de eerste eigenaar voor latere bekabeling al hol besteld zodat de antenne kabel onzichtbaar in de mast is weggewerkt.

Vooral een groot aantal Engelse schepen blijkt met een vaste marifoon installatie te zijn uitgerust. (Met eigen ogen gezien: een Lugger met boordnet en vaste marifoon). Daar tref je ook vaak verschillende diepte- en snelheidsmeters, visvinders, stuurautomaten en dergelijke aan. Waarschijnlijk onmisbaar in die vaargebieden, wel erg echt als je ze onder elkaar en als gelijke met de grote vaart hoort praten!

Simrad HT50 hand marifoon Op Coaster Yraida zijn al deze prachtige voorzieningen niet voorhanden, mede omdat er geen boordnet in stand wordt gehouden. Dat is voornamelijk een gevolg van mijn hekel aan reparaties -zout en electronica zijn (zeker op kleine bootjes) immers elkaars gezworen vijanden-, mijn ondiepe vaargebied, de angst een gevangen vis over de kling te moeten jagen alsmede van Yraida’s gewillige bereidheid zichzelf, zelfs op ruimere koersen, met behulp van een simpel zeilbandje te sturen.

In 1995 werd bij een door een mede Coaster schipper getipt adresje een hand marifoon aangeschaft waar ik sindsdien erg veel nut van heb en plezier aan beleef. Niet dat er inmiddels een examen gedaan is, Atis en roepletters zijn afgegeven en een jaarlijkse bijdrage wordt voldaan, ondanks dat werkt het tadeloos en vast en zeker ook op open schepen.

De hand marifoon wordt aan boord van Yraida voornamelijk gebruikt voor het af en toe (gratis) uitluisteren van nautische weerberichten via het Kustwacht Centrum, de dichtstbijzijnde torens zoals Brandaris, Schier en Ameland of de Centrale Meldpost IJsselmeergebied. Zij verzorgen respectievelijk vier keer per dag, zo om de twee uur tot zelfs elk uur uitzendingen die alleen op marifoonkanalen te ontvangen zijn.

Voordeel is een weerbericht dat perfect aansluit bij de situatie waar je je op dat moment bevindt, inclusief golfhoogten buiten, tijden van hoog en laag water, verwachte verhogingen en maritieme wetenswaardigheden (wrakken, stremmingen, werkzaamheden, gedoofde lichten, storm, schietoefeningen en dergelijke).

Verder is het uitluisteren van hetgeen sluismeesters (en brugwachters) met gecertificeerde marifoongebruikers uitwisselen een schuttingverkortende bezigheid. Als we er alleen voor liggen beklim ik de remmingen waar meestal wel een microfoon hangt of bel met de sluis. Als dat allemaal niet helpt (november, koud, koffie/lunch pauze) roep ik met de hand marifoon op het allerlaagste zendvermogen de sluismeester aan, dat werkt altijd.

Ook als je met een aantal schepen vaart blijkt onderling marifoon contact, bijvoorbeeld op weg naar Denemarken of rond Corsica en Mull, erg handig. Spreek af je even te melden op het hele uur of hijs een marifoon contact gewenst signaalwimpel. Weer op het laagste (zicht) vermogen van 0,25 watt heeft niemand daar last van, maar spaart het je een enorm bedrag aan onnutte (buitenlandse) GSM telefoontikken. Dit aangenomen dat je mobiele telefoon het buitengaats überhaupt doet.

Twee keer leek het me op de Waddenzee, tijdens het Traditionele Winter Weekend, wijs een toren aan te roepen: de eerst maal in dichte mist onderweg van de Richel naar het Griend en recentelijk ‘s nachts onder Schier. We zagen die eerste keer met invallende duisternis geen hand voor ogen maar luisterden wel de rustgevende stem van verkeersleider Piet sr. op de Brandaris uit. Hij heeft daarboven het radarscherm voor zich en bevestigde dat hij ons waarnam, op de vloed de Vliestroom inkruisend. ‘Geen enkel probleem, we houden u in de peiling’ was zijn droge commentaar, ‘goed dat u ons aanroept en... goede overwintering schipper!’.

Onder Schier was tijdens het laatste TWW, ‘s nachts in een warrig zeetje met OZO 7 op een van de ten anker liggende Coasters onbedoeld de stroboscopische noodverlichting geactiveerd. De bemanning lag te slapen maar zo’n knipperlicht start mogelijk een kostbare reddingactie. Marifoon contact met de toren wees uit dat ‘die vijf Drascommetjes daar in het Smeriggat’ al lang gelocaliseerd waren. Hoewel ik het antwoord op de vraag naar mijn roepletters schuldig moest blijven (er verscheen natuurlijk geen Atis code op zijn scherm) noteerde de toren de opmerking dat er op onze locatie geen man overboord geslagen was in dank. Hopelijk is er die nacht verderop niet toevallig wel iemand over de kant gegaan...

Maar het meeste gebruik ik de handmarifoon toch als persoonlijk veiligheids middel. Waterdicht ingepakt heb ik hem, zeker als er solo op ruim water gevaren wordt, altijd (geborgd) in een van de ruime zakken van m’n zeilkleding. Mocht er dan echt eens wat misgaan heb ik de illusie op kanaal 16 in ieder geval (met behulp van een mede watergebruiker in de buurt, een van de torenvrienden en de Kustwacht) een KNRM schipper naar me toe te kunnen dirigeren. Marifoon verkeer kan in tegenstelling tot mobiele telefoon gesprekken door iedereen meegeluisterd worden en de diensten kunnen de lokatie van de gebruiker peilen.

Meeluisterend met de geslaagde zoekactie op 13 september 2003 naar een vermiste surfer op het Lauwersmeer bleek dat een zeer professioneel door de toren van Schier geleide operatie de verkleumde surfer nipt voor zonsondergang tot z’n middel in de vollopende Holwerderbalg lokaliseerde. Hier waren in no time zowel een Orion en SAR helicopter als diverse KNRM schepen bij betrokken. Hulde, ik hoop al dat ronkend materieel nooit nodig te hebben maar onder het motto better safe than sorry doe ik even illegaal.

Let bij je eventuele aanschaf op het zendvermogen van de ideale handheld, graag zowel hoog (in nood) als laag (spaart batterijen en voorkomt overlast) instelbaar. Een goede luidspreker is van belang daar wind en golven een ongelofelijk kabaal kunnen produceren. Het venster moet als optie verlicht kunnen worden (maar ook uit kunnen) en grote duidelijke cijfers weergeven. De bedieningsknoppen dienen groot en ook met verkleumde vingers en/of handschoenen eenvoudig te gebruiken te zijn. Het batterypack moet een zo groot mogelijk vermogen hebben en eventueel te vervangen zijn door een alternatieve voeding waar oplaadbare AA batterijen in kunnen. Die zijn tegenwoordig tot 2.000mAh te verkrijgen en geven een zeer lange gebruiksduur.

Maar het allerbelangrijkste is dat de marifoon voor langere tijd 100% waterdicht is geconstrueerd. Mijn exemplaar viste ik na een knobbelig tochtje van de Needles naar Brownsea Island onvrijwillig uit de bilge waar het water van Poole Bay te zout voor het apparaat bleek te zijn geweest. Het display lacht me sindsdien cyrillisch toe, maar kanaal 16 weet ik zelfs zonder leesbril te vinden!

Michel Maartens
Coaster Yraida



Marifoon aan boord (1)

Het nuttige artikel van Hans Frima over de chirurgijnskist wordt besloten met het noemen van de marifoonkanalen voor nood- spoed- en veiligheidsverkeer.

Dan rijst bij mij onmiddelijk de vraag hoeveel Drascombes er een marifoon aan boord hebben. Als verse eigenaar van een Longboat, met als vaargebied IJsselmeer, realiseer ik me dat een marifoon iets toe kan voegen aan de veiligheid op het water. Maar een vaste marifoon op een open boot lijkt me technisch en praktisch erg lastig.

Een draagbare marifoon (portofoon) daarentegen lijkt de oplossing. Deze mag echter alleen gebruikt worden als aanvulling op een vaste marifoon. 'Slechts bij hoge uitzondering kunnen jachten zonder een vaste marifooninstallatie een vergunning voor een portofoon krijgen' aldus het Agentschap Telecom en dan moet de vergunninghouder minimaal MARCOM-B in z'n zak hebben.

Zijn er Drascombezeilers die hier ervaring mee hebben en willen reageren? Een scherp pincet, een verbandschaartje en twee veiligheidsspelden (voor een geïmproviseerde mitella) kunnen overigens goede diensten bewijzen in de eerder genoemde chirurgijnskist.

Met vriendelijk groet,

Bob Oosterbroek
Longboat Totorore
e-mail: b.oosterbroek@planet.nl