Steekpaddels




Reparatie lenspomp


INCIDENTJE.
Toen onlangs na een donderbui mijn zeilmaat me hielp door krachtig de Brendan leeg ta pompen schoot plotseling de lenspomp los. De korte stang die de handle-hefhoom met het membraan verbindt was door het gat getrokken. Het lukte niet om dit terug te prutsen, dus later heb ik de pomp gedemonteerd. Het bleek dat het membraan geklemd zit tussen twee ronde schijven van 7,5 cm diameter. De-buitenste kun je zien zitten; aan de binnenzijde zit er precies zoëen. Deze 'bleek In zijn geval in drie stukken gebroken te zijn.

De Brendan, en dus ook de pomp, is nu 22 Jaar oud. De schijven zijn van bakeliet, een harde doch brosse kunststof. Bij inspectie bleek de buitenste schijf reeds talloze kleine scheurtjes te bevatten, en daarmee dus ook dicht bij het punt van bezwijken gekomen.

Van andere kunststof heb ik twee nieuwe schijven gefiguurzaagd. Ik gebruikte hiervoor zg. hardweefsel van 4 mm, een bruin plaatmatertaal dat wel door electrotechnici wordt gebruikt als isolerende front- of monta- geplaat. Voor de tweede schijf gebruikte ik PC (poly-carbonaat). Dit heldere beglazingsmateriaal is zeer sterk en taai, en verkrijgbaar bij zaken die in vensters en voorzetramen e.d. doen. Beide materialen zijn bestand tegen water en zonlicht, en makkelijk te bewerken. Het is de moeite waard, want het membraan zelf is nog als nieuw. De pomp nu dus ook weer.

Heb je een oudere boot, en wil je deze winter de ontwenningsverschijnselen bestrijden, dan is het geen slechte gedachte de pomp eens te inspecteren. Heb ik ook nooit gedaan...... Maar ik prijs me achteraf gelukkig dat me dit dicht bij huis overkwam, en niet tijdena een tweewekelijkse tocht. Dan was het een klein rampje geweest, nu slechts een incidentje.

Een dijk van een bootje,
in delta en slootje.
Kan overal varen;
dat doe ik al jaren.
Geen enkel gebrekje?
Ja, toch een naar trekje:
De kuip niet zelflozend,
maakt mij wel zelf hozend.
Dus hebbie een Dreskomp
wees lief voor je lenspomp!



Alternatieve zeilvoering bazaan




Treadmaster




Maststeun, motorbesturing met helmstok, trailerbalans, versteviging wandputtings en beugel midzwaard


Brief van Leendert de Wild:

Elke keer kijk ik weer met belangstelling uit naar de nieuwe BaD. Daar ik nu twee seizoenen rondgetourd heb in mijn Open Longboat, leek het mij niet slecht om enkele van de wijzigingen, die ik uitgevoerd heb aan mijn boot, mee te delen aan mijn clubgenoten. Misschien zijn er enkele suggesties bij, welke eventueel de moeite waard zijn om geplaatst te worden in de Volgende BaD? Ik heb geen vaste ligplaats, dus moet ik elke keer op een trailerhelling de boot in- en uit het water halen en hem op een trailer mee naar huis nemen.

Maststrijken:
Ik vond het altijd nogal lastig om de mast alleen of zelfs met twee man overeind te zetten. Daarom heb ik zelf een maststeun gemaakt welke dit werk aanzienlijk makkelijker en vlugger laat verlopen. De hele maststeun is gemaakt van gewoon staal, en het gehele ding heb ik later laten galvaniseren. Aan de boot zelf is hiervoor niets veranderd, alleen van de mast is een stuk afgezaagd. De constructie blijkt uit bijgevoegde tekeningen. De masttop steekt in gestreken toestand ca. 10cm. buiten de boot, wat niet bezwaarlijk is. Verder verdient het aanbeveling om een losse steun te plaatsen,in de houder van de bezaan, zodat de mast in gestreken toestand horizontaal komt te liggen, waarbij hij tevens als ondersteuning voor een dektent kan dienen.

Maststeun. Klik voor vergroting

Motorbesturing:
Het manoeuvreren op de motor,ging ook niet al te best. Hiervoor heb ik met wat staaldraad en 4 blokjes de motor bestuurbaar gemaakt door middel van de helmstok. Aangezien ik elke keer het roer eruit moet halen dient de verbinding met de helmstok gemakkelijk losneembaar te zijn. Door de staaldraad achter de vork te haken en de oogjes achter de haken op de helmstok te pikken, worden door de helmstok naar beneden te duwen de draden automatisch gespannen en op spanning gehouden door de spanveeerconstructie op de motor. Bij het varen op de zeilen worden de draden losgepikt zodat er geen enkele bemmering optreedt in het gebruik van de helmstok. De motor is voorzien van afstandbediening, zodat ik nu de boot prima onder controle heb bij afmeren e.d.

Motorbesturing met helmstok. Klik voor vergroting

Trailerbalans:
Doordat de motor aan de boot blijft zitten was de balans van de combinatie trailer- en boot ver te zoeken. Daarom heb ik de as van de trailer wat naar achter gebracht en de boegsteun wat naar voren, zodat ik nu weer een kogeldruk op de koppeling heb van ca. 35kg. Verder heb ik ter versteviging van,de trailer twee stangen aangebracht die de as precies haaks onder de trailer houden. Dit was voordien wel eens anders.

Versteviging wandputtings:
De bevestiging van de ogen, waarmede stagen aan de boot vastzitten heb ik ook wat veranderd. Het is mij n.l. een keer overkomen, dat bij windkracht 6 het bakboord oog finaal uit het dek werd gerukt. Dit was niet zo'n plezierige ervaring! De ogen zaten voordien in het dek bevestigd met een ringetje en een moertje. Dit was blijkbaar veel te weinig om de optredende krachten op te vangen. Ik heb daarom de korte U-bouten vervangen door wat langere, die onder dek tegengehouden worden door een hechthouten plank van 10mm dik en een koperen plaat, welke de druk voldoende verdelen om geen verrassingen meer op te leveren. Er dient op gelet te worden, dat het hechthouten plankje zover tegen de zijwand van de boot zit, dat de opwaartse druk wordt opgevangendoor de onderkant van de opstaande binnenwand. Ook verdient het aanbeveling om tussen plankje en dek wat vulstof te doen. (Polyester- of staalplarnuur).

Beugel midzwaard:
De beugel aan het midzwaard heb ik ca. 10cm. verlengd, omdat in de oude toestand het bovenste blokje nogal eens vastliep in de gleuf van de zwaardkast.

Ik hoop U met een en ander van dienst te zijn geweest, en mochten er eventueel nog vragen of inlichtingen nodig zijn, dan ben ik gaarne bereid om deze te beantwoorden.

Leendert de Wild, Kerkstraat 16 - Kats. (Zld). 01109-261.



Beting op het voordek en een alternatieve sleeptros bevestiging in tijden van rampspoed en kommer


Degenen onder ons die wel eens op open water een boot hebben gesleept, of die bij harde wind, met bijbehorende akelige zee weleens voor anker hebben gelegen zullen het met mij eens zijn: De klampen van de Drascombes zijn voor de meeste van hun taken geschikt, maar of ze ons ook houden wanneer we bij 50 knopen wind door de reddingboot tegen de texelstroom worden ingesleept is nog maar de vraag. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat mijn twijfel nog nooit reden van bestaan heeft gehad, ondanks de zeer uiteenlopende soorten water en wind waar ik met "Pride" voor anker gelegen heb, maar toch kan ik me voorstellen dat een andere, steviger, constructie meer vertrouwen zal inboezemen.

Beting en sleeptros. Klik voor vergroting

Mijn gedachten gaan uit naar een stevige bolder op het voordek, door het dek gaand tot op het spoor, die voorwaarts gesteund wordt door een balkje, onder tegen het dek te polyesteren, en tegen de steven op. Boven op het beting dient dan een clamcleat te komen die zeer nuttig zal zijn bij het ankerop gaan op stroom of bij harde wind. Nu heb ik vaak, dat, net wanneer een paar meter ankerlijn moeizaam zijn binnengehaald, een grote golf me noopt weer lijn bij te steken, of, zelf over "de muur" te gaan.

Voldoende stevigheid voor zwaar sleepwerk kan ook worden verkregen door aan de achterkant van de kajuit ter weerszijden twee klampen aan te brengen, en ver- volgend om de kajuit een duims-manilla (o.i.d.) tros te leggen, die dankzij de klampjes, niet omhoog kan schuiven ten gevolge van de naar boven taps toe' lopende kajuit. (Althans op de Longboat. Een dergelijke oplossing voldoet ech- ter ook op de Drifter). Vanzelfsprekend behoort het aanbrengen van de klampjes tot de winterkarwijen en wordt de tros zelf pas op het "moment suprème" om de roef gelegd.

Op deze tros wordt dan de sleeptres gestoken. Teneinde te voorkomen dat tijdens het slepen de voorstag, en daarmee de mast, wordt geforceerd (bij het uitgieren van de sleep) moet de kajuittros zo lang zijn dat ie ca. lm. voor de steven op zichzelf kan worden teruggestoken (zie tek.). Het strak op de steven binden van de tros verdient om dezelfde reden ook aanbeveling. Wordt u juist gesleept omdat de mast er niet meer staat, dan zijn deze voorbereidingen natuurlijk niet nodig. Voor slepen onder normale omstandigheden op zee of op het binnenwater zijn al deze manoeuvres niet nodig. De "organieke" klampen zijn voor hun normale taak ruimschoots berekend. Maar nogmaals, voor het ruwe werk is het raadzaam ten- minste een manilla- of kunststoftros aan boord te hebben van ca. 10 meter.



Binneninrichting Longboat Cruiser (en iets over de drifter)


Alhoewel de Longboat Cruiser voorzien is van een optreksel dat door de werf met voorbedachte rade "cuddy" (=buiskap) genoemd is, is het goed mogelijk deze vaste buiskap als een echte kajuit te gebruiken. Een forse bijdrage aan het comfort in het roefje kan in elk geval worden geleverd door extra bergplaatsen aan te brengen om boeken, kaarten, navigatie-instrumenten en enige kledingstukken droog op te bergen.

Binneninrichting Longboat Cruiser. Klik voor vergroting

a. Een kaartenvak (waarin een éénmaal gevouwen zeekaart past) tegen het achterschot van de kajuit. Door boven tegen het schot een lat te lijmen met een dikte van 2cm., en aan de onderkant één met een dikte van 4cm., waarbij deze latten ervoor zorgen dat er ruimte blijft tussen het schot en de plank (lcm. dik hechthout), en vervolgens boven, zowel als onder twee baten door plank, latten en kajuitschot aan te brengen, wordt een ruimte verkregen waartussen de kaarten, stroomatlassen e.d. keurig glad en droog blijven. Aan de plank kunnen vervolgens een barometer, een klok- je of een hutslingerlamp (cardanisch opgehangen petroleumlamp), kleren- haken, kortom alles worden opgehangen, c.q. bevestigd.

b. Een kaartentafel annex boekenkast. De voorste ruimte in de kajuit wordt nauwelijks gebruikt. Eigenlijk vinden slechts bagagetassen en - 's nachts - onze voeten een plek op de vooreinden der kooien. Ten gevolge van de aanwezigheid van de mastondersteuningsbalk is het zitten "aan het hoofd" van de kajuit een onplezierige bezigheid. Het verdient derhalve aanbeveling die ruimte in tweëen te delen d.m.v een horizontaal aan te brengen plank, die op zodanige hoogte wordt bevestigd, dat de voeten er rechtop onder kunnen liggen. Dus ongeveer 50cm. boven het voorste eind van de kooien. Daartoe kunnen op de gewenste hoogte zowel op het schot naar de drijfkast als in de zijden, latten worden gelijmd, waar- op bedoelde plank komt te rusten. Op Pride heb ik (teneinde al te veel ge- lijm en geschroef te vermijden) volstaan met het verticaal an de onderkant steunend op de kooi, aanbrengen van latjes tegen de luchtkast, waarop de voorzijden van de kaartentafel steunt. Door een middensteun aan te brengen loodrecht op de plank, die klem zit (als de plank in positie hangt) tegen de mastbalk en de hoeken van de plank omhoog te houden met lijntjes naar de uiteinden van de mastbalk blijft de kaaytentafel goed in positie. Na het aan stuurboordzijde van de middensteun aanbrengen van een van een slingerlat, voldeed dit gedeelte uitstekend als boekenkast en opbergruimte van andere kleine zaken. Aan bakboord van de middensteun zorgen klemmen er- voor dat daarin potloden, pennen, een passer etc. voor de hand hangen zon- der weg te raken. Ondanks de naam "middensteun" staat mijn steun niet in het midden. Hij staat zover naar stuurboord dat aan bakboord (de deurtjes- zijde, dus het makkelijkst toegankelijk) precies een éénmaal gevouwen zee- kaart kan liggen. De boekenkast kan dan nog met gemak drie Pilots, Reed's Nautical Almanac, twee ANWB almanaccen en het Scheepsjournaal bevatten. Daarachter staat bij ons de verbandtrommel en liggen de noodsignalen. Spullen op deze plank blijven in het algemeen droog. Tijdens de tocht met twee Drifters uit Engeland heb ik de indruk gekregen dat daarin aan stuurboord tegen het kajuitschot een opvouwbare kaartentafel (boven de WC) een prettig uitrustingsstuk is. Voorin de kajuit is ook op de Drifter plaats voor een soortgelijke kaartentafel aannex boekenkast als op de Longboat.

Op de Drifter loont het de moeite deze, kaartentafel zo stevig uit te voeren, dat hij tevens als ruggesteun kan diennen aan degene die, tijdens de borrel of anderszins, "aan het hoofd" van de kajuit zit. Een tafeltje, aan te brengen op een roest-vrijstalen vertikale buis waarlangs het omhoog kan schuiven, en van een formaat dat precies de ruimte tussen de twee kooien opvult, zal voor veel gemak kunnen zorgen voor diegenen die overdag en 's-nachts het nuttige(n) met aangename wensen te verenigen.

HV