Met de Georgina M. door de Groninger Maren, 5-6-7 augustus 2004

Trotse eigenaar

Sinds juni 1999 ben ik de eigenaar van de cruiser Georgina M, bouwjaar 1978, bouwnummer bij mij niet bekend. Na samen met mijn vrouw het zeilen die zomer te hebben geleerd in de Georgina varen wij haar sindsdien op het Lauwersmeer, ligplaats Jachthaven Oostmahorn. Doordat mijn vrouw en ik beiden ‘uit het werk’ zijn, kunnen wij de hele zomer van de Georgina genieten en zijn wij niet gebonden aan goed zeilweer in het weekeinde. Het spreekt vanzelf dat late roepingen als wij niet bij elke wind het water opgaan en het boven windkracht 4 voor gezien houden. Het is voor ons zeer prettig gebleken dat er zoveel trimmogelijkheden op de cruiser zijn en dat de zeilen alle vanuit de kuip bediend kunnen worden. Daardoor voelen wij ons in het kleine scheepje op het tamelijk grote water toch erg veilig en comfortabel. Dat geldt sinds 2003 ook voor onze teckel Lotte.

Aanleiding

Dit voorjaar kwam mijn zoon met de suggestie om in zijn vakantie samen met mij een meerdaagse zeiltocht te maken vanuit Oostmahorn. Dat idee sprak me meteen aan, ook al omdat zoonlief meer zeilervaring heeft dan papa en ik dus enige extra ervaring zou kunnen opdoen. Besloten werd op 5 augustus 2004 onder zeil te gaan en afhankelijk van de wind een rondvaart te maken beginnend en eindigend in de Jachthaven Oostmahorn.

Mijn oorspronkelijke idee was om via Zoutkamp het Reitdiep op te zeilen tot aan de stad Groningen en daarna via het Van Starkenborghkanaal en het Prinses Margriet kanaal, het Bergumermeer en de Zwemmer weer terug naar het Lauwersmeer. Het grootste deel van deze tocht is staande mast route; alleen in de Zwemmer liggen een paar vaste bruggen. Ik had er niet bij stilgestaan dat zeilen op het (drukke) Van Starkenborghkanaal en Prinses Margriet kanaal taboe is, maar mijn zoon hielp me snel uit deze droom.


Zoutkamp, Grote Sluis. 05-08-04. Klik voor vergroting

Het alternatief was om het Reitdiep niet over stuurboord te verlaten, maar over bakboord en onder de stad Groningen een van de vele kanalen of vaarten te kiezen, afhankelijk van de vaarsnelheid van de Georgina.

Eerste dag

Op 5 augustus werd de reis om 11.00 uur aanvaard met veel zon, maar weinig wind uit N.O. Tot aan Zoutkamp zeilde de Georgina prima en kon de bemanning genieten van de fraaie oevers van de Slenk, waar voor de gelegenheid een grote kudde hooglanders tot aan hun buik in het water verkoeling zocht en verderop een kleinere groep konikpaardjes langs de oever draafde. Op het water was het ondanks de bouwvakvakantie erg rustig: een enkel jacht kwam ons op de motor tegemoet.

Na de brug in Zoutkamp, 14.00 uur, even afgemeerd aan de kade om een broodje te eten, maar in de volle zon en met weinig wind was dat geen pretje. Daarom alle zeilen weer op en verder het Reitdiep op. Deze voormalige zeearm is nooit gekanaliseerd en loopt zo grillig als een rivier, maar is daarom ook even afwisselend als een rivier. Wij genoten van de omgeving, het mooie weer en net voldoende wind om voortgang te maken. Voor de bruggen streken we fok en grootzeil en zetten we de motor bij. De druil lieten we wapperen. Op een gegeven moment was de N.O. wind niet meer gunstig voor onze koers en moesten we een paar honderd meter kruisen. Ook daarbij gedraagt de cruiser zich prima, mede dankzij de ervaring van junior, die met de boot scherper kan varen dan mij doorgaans lukte.

Om 17.30 uur vonden we het welletjes (het was inmiddels ook erg warm geworden) en vonden we een plaatsje voor de nacht in een box in de jachthaven annex camping Roode Haan, pal aan het Reitdiep. Camping en haventje zijn een aanrader voor passanten. Prachtig gelegen, met alle comfort, een cafeetje dat ook voor een hapje kan zorgen en een vriendelijke beheerder.

Tweede dag

Op 6 augustus vervolgden we onze tocht om 11.00 uur. De wind was gedraaid naar O. en zo mogelijk nog zwakker dan de vorige dag. Bij het bestuderen van de kaart hadden we de verder gelegen routes, over Winsum, etc. al laten varen vanwege tijdgebrek. Er bleven er nog twee over die, bij voldoende wind, haalbaar moesten zijn. Eenmaal onderweg en na opnieuw een stuk te hebben gekruist en zelfs even op de motor gevaren besloten we de kortste variant te nemen. We voeren voor de wind de Kromme Raken in naar Schouwerzijl: de eerste hindernis. Achter het oude zeesluisje van Schouwerzijl is een vaste brug gelegd. In de sluis de mast gestreken door eerst de gaffel te laten zakken en met zeil en al om de mast te binden. Toen bleek meteen dat het harpje van de voorstaag een tijdrovende lastpost was in deze operatie op het kleine voordek. Daarom hebben we de volgende dag eerst een harpje gekocht dat met één handomdraai los en vast te maken is. Ook de achtermast moest er uit, maar dat gaat zoals bekend snel en gemakkelijk. Vijftig meter na de sluis stonden de zeilen weer en voeren we de Raken verder af richting Warfhuizen.


Picknickplaats aan Warfhuisterloopdiep 06-08-04. Klik voor vergroting

We verbaasden menig kanovaarder en fietser langs de kant met onze verschijning; een zeilende zeilboot is op de Groninger Maren kennelijk een zeldzaamheid. Door het open land ter plaatse was het nog steeds goed zeilen, alleen als de oever was beplant met maïs, merkten we dat de vaart terugliep. Ter hoogte van Warfhuizen verlieten we de Kromme Raken en gingen aan bakboord het Warfhuisterloopdiep in. Na twee bruggen, waarvan één slechts H16, vonden we het tijd voor de middagpauze aan de wal en in de schaduw. De gemeente De Marne heeft op vele plaatsen langs het water prima faciliteiten aan laten leggen; even buiten Warfhuizen bijvoorbeeld een picknickplaats met tafel en toiletgebouwtje omgeven door schaduwrijke bomen.

Na de lunch verder gevaren, gehinderd door vele bomen langs de beide oevers, die niet alleen de wind tegenhielden, maar soms zover over het water hingen dat we moesten slalommen om onze weg te vervolgen. De Georgina blijkt dan weer zijn geld op te brengen met haar ophaalbaar midzwaard en roer. Natuurlijk zijn we bij die manoeuvres ook enige keren vastgelopen, maar dat leverde nauwelijks een probleem of schade op.

Het Warfhuisterloopdiep komt ter hoogte van Leens uit in het Hunsingokanaal, een breed en recht water.

Vanwege de grote hitte aan boord hebben we hier eerst wat gezwommen en daarna de tocht voortgezet tot aan Ulrum. Direct na de Ulrumertil hebben we de cruiser aangemeerd in de jachthaven van Ulrum, een eenvoudige voorziening in het Hunsingokanaal, maar compleet met waterkraan en stopcontacten aan de kade en een toiletgebouw in de plaatselijke manege.

Finale

De volgende morgen bleek dat we geen liggeld verschuldigd waren, omdat de havenmeester door andere drukte geen tijd had gehad tijdig langs de schepen te gaan (het was kermis in het dorp en dat verklaart misschien een en ander). Welgemutst vertrokken we op 7 augustus met nog steeds een gunstige, zwakke, oostenwind vanaf de Ulrumer kade richting Zoutkamp. De enige beweegbare brug in het traject, Zuidema’s Klap, werd niet bediend, maar onze kersverse voorziening aan de voorstag maakte het neerlaten van de mast met toebehoren tot een ‘eitje’.

Na nog twee bruggen buiten Zoutkamp bereikten we de Hunsingosluis, die wel wordt bediend. Omdat we inmiddels zo bedreven waren in het strijken van de mast, besloten we de brugwachter maar niet lastig te vallen en legden de masten voor de laatste keer plat. Daarna gingen we voor anker voor een middagbroodje aan het begin van de Zoutkamperril.


Zuidema’s Klap in het Hunsingokanaal. 07-08-04.

De windverwachting was 4 aantrekkend tot 5 in de middag, dus wij verheugden ons op een sportieve zeiltocht naar Oostmahorn. En in de Zoutkamperril leek het aanvankelijk ook snel te gaan, maar eenmaal aangekomen in het begin van de Slenk viel de wind weg en werd het dobberen. Dan stijgt de gevoelstemperatuur aan boord snel. Voor ons reden om ter hoogte van het Simonsgat het anker opnieuw uit te brengen en nog een uurtje te gaan zwemmen. We waren de enigen niet op dat moment en op die plek. Dat stuk van het Lauwersmeer had veel weg van een mediterrane baai met tientallen schepen voor anker en overal duikende en zwemmende opvarenden. In één woord feestelijk.


Slenk t.o. Simonsgat 07-08-04

Omdat de wind later geheel verstek liet gaan, waren we gedwongen het laatste stuk op de Yamaha te varen, hetgeen ons bijzonder speet. Op alle vaarten en kanalen was het mogelijk geweest van de zeilen gebruik te maken en hier op open water moesten we motoren. Het kon ons positieve gevoel over ons tochtje niet teniet doen, maar we vonden de intocht in de thuishaven wel een beetje smadelijk. Een voordeel was dat we snel klaar waren met het opdoeken van de zeilen, omdat dat al varende gebeurd was. Om 17.00 uur maakten we vast en konden we huiswaarts. We maakten de afspraak dat we gauw weer een tochtje in de Georgina M. zullen maken; er ligt nog water genoeg in Groningen en Friesland.

J.M. de Haan
Oostmahorn, 25-08-04