Dorestad Raid 2008


Klik voor vergroting

Het Drascombegehalte bij de laatste Dorestad Raid van 10 tot 14 september 2008 mag je bescheiden noemen, maar ook wel exclusief: de Vikingen van de Drascombe-familie waren onze goeroe Hans Vandersmissen als veteraan, en ik als nieuweling samen met mijn maat Bob Maks. De rest van de achttien scheepjes tellende roversvloot bestond uit een aantal Caledonian Yawls, maar vooral uit schuitjes en sloepjes die ik geen naam zou weten te geven.
Zoals de gele op basis van een oceaanroeier zelfgebouwde No Need for an Engine. Of de lichtblauwe Wuptum, waarin een ingenieus trapmechanisme geconstrueerd is waarmee een schroef wordt aangedreven, zodat deze je in windstilte als een mysterieuze speer voorbijschiet. Een variant daarvan, meer in step-uitvoering, heeft de fraai gebouwde zeer snelle Graf Willy von Tat. En dan de Hoornse Time en Tide, met twee uiterst kromme masten, die neergehaald precies in de kromming van de boot passen. Inventiviteit is de Raiders niet vreemd.


Klik voor vergroting

De basis van de Raid is dat je zonder motor het in het palaver vastgestelde doel van die dag probeert te halen. Dat kost spierkracht en vraagt conditie, zeker indien je in windstilte aangewezen bent op roeien met die wel mooie maar loodzware massief essenhouten riemen. Bij een zuchtje wind is het geen schande als die lichte open bootjes veelal met grote Latijnse zeilen je voorbij vliegen.

Het is wat pijnlijker als Pride of the Fleet dat ook doet, door slimme inschatting wanneer even te roeien, maar ook wel door de giek op Pride en naar mij nu duidelijk is versleten zeilen van Strūner.

Overigens kende de Raid naast prachtig weer ook een Hollandse weeromslag waarbij je een paar uur na een indrukwekkende mistige windstilte moest reven om de heftige vlagen op te vangen. Met als toetje langdurige regen zodat we uiteindelijk als verzopen maar stoere Noormannen arriveerden. Varen op een prachtig traject: de start op de Maas in Niftrik onder Nijmegen en uiteindelijk lag de buit in Aalst bij de Andelse Maas. De tocht lag stroomafwaarts, maar die stroom was nauwelijks waarneembaar, zodat de beoogde Biesbosch niet gehaald is. Die behaalde buit was ondermeer in de vorm van een schitterende afscheidsceremonie onder regie van Hans Vandersmissen.


Maar ook in een demonstratie voor- en achterwaarts wrikken door Emil Möller, waarvan ik een filmpje maakte dat ik hierbij ook voor plaatsing op de site aanbied met goedvinden van Emil. Emil biedt aan, bij voldoende belangstelling een keer een wrik-workshop te geven. Misschien iets voor een Zomerweekend?

De Dorestad Raid heeft een unieke sfeer, ondermeer door de alom aanwezige bootjesbouwers-gekte, een gezonde ziekte. Voor veel Raiders lijkt die wel iets meer op snelheid gericht dan de gemiddelde Drascombe zeiler een zorg zal zijn, zover ik dat nu in kan schatten. Ik reserveer volgend jaar weer (9 september), maar zal zorgen voor nieuwe zeilen met een extra pikhaak voor het uitzetten van het grootzeil, lichtere riemen mét voetafzet, en ik denk nog over andere geheime wapens.

Get the Flash Player to see this player.

Dirk Branbergen
Coaster Strūner


Klik voor vergroting