Trouw aan de druil – uitbreiding en nieuw onderkomen Drascombe Nederland

Het begon met een ontmoeting op Hiswa 2005 waar Green Ocean Yachts en Drascombe Nederland naast elkaar de Brendan en Coaster exposeren. Je praat wat, je kijkt wat en een paar maanden (en vele zeiltochtjes) later is de kogel door de kerk.

Het kost dan ook weinig overredingskracht als blijkt dat de oer-Brendan getekend is door John Watkinson, Peterboat heet en tegenwoordig - als Brendan - natuurlijk met druil is uit te rusten.


Klik voor vergroting

Drascombe Nederland vertegenwoordigt daarom sinds kort - naast Churchouse Boats' Drascombes - ook de 's-Gravelandse werf Green Ocean Yachts. Green Ocean Yachts specialiseert zich in ontwerp en bouw van kwalitatief hoogwaardige en innovatieve, klassieke (trailerbare) schepen als de Brendan en de Post Boat maar realiseert in opdracht ook 120+ voet jachten.

Beide kleine maar gespecialiseerde werven hebben dan ook de wens uitgesproken hun schepen op basis van beider kennis en ervaring verder te ontwikkelen. Zo zijn er plannen voor de Brendan met Gunter rig, de Post Boat met kevlar rondhouten (die dubbelen als riemen!), het bouwen van de Drascombe Caboteur en ook de Cruiser Gig is weer ten tafel gekomen.

Zowel de hybride Brendan als de Post Boat zijn - naast de Drascombes - te zien in het nieuwe onderkomen van Drascombe Nederland te Huizen vanwaar ook proefvaarten op het Gooimeer worden gemaakt.

Per 1 december 2005 is de gehele Drascombe Nederland operatie namelijk geconcentreerd in Huizen waar aan de Kabelweg 1, dok 11 (hoek Ambachtsweg) zowel onderhoud als verkoop en service gevestigd zijn. (Buitenboord)motoren naast de deur, zeilmaker in het dorp, trailer helling en kraan op loopafstand en gratis parkeren voor trailer en auto op Jachthaven Huizerhoofd.

U bent van harte welkom!

DRASCOMBE NEDERLAND
Michel Maartens

werf:
Kabelweg 1, dok 11
1271 AN HUIZEN

post:
Postbus 475
1270 AL HUIZEN

kantoor:
Schipbeek 1
1273 MJ HUIZEN
tel.: 035 683 05 15

fax: 084 220 04 25
e-mail: info@drascombe.nl

Links:
Wat vindt de Waterkampioen van de Brendan?
  De website van Churchouse Boats
  De website van Green Ocean Yachts


Eerste vaarseizoen

Schiermonnikoog 22 november 2005

Het oplossen van problemen is een interessant werkje, maar wel tijdrovend.
Voor het eindelijk goed is ben je telkens aan het veranderen. Het grootste probleem van een Drascombe met de Wadden als vaargebied, is het steekroer. Het sturen met wrikriem is waardeloos. Daar moest in de eerste plaats wat op gevonden worden, uiteindelijk met goed resultaat. Het steekroer zit nu op de achtersteven. De helmstok in het 2e gat. Een staaf verbindt de helmstok met het roer. De helmstok kan je met een pin in de meest gebruikelijke standen vast zetten( geen touwtje nodig). \ Vijftien cm van het roer afgeflekst en dat er aan de achterkant weer aangelast. Ik zeil nu normaal in 50 cm. water. Bij droogvallen gaat het roer nog 5 cm. omhoog met een vuIstukje. Doordat het roer helemaal achterop zit stuurt het veel directer en feller. Omdat ik geen motor heb zit het roer in het midden. Mét motor kan je een tandem roer monteren. Als je ook nog klaproeren neemt ben je helemaal het Heertje. Zonder motor is het roeien belangrijker. De u-vormige roeidollen zijn waardeloos. Als je de riemen loslaat schieten ze er gemakkelijk uit. Ik heb pinnen, de riemen vallen nu langs de boot en kunnen er uitzichzelf niet afgaan. Één paar riemen is te weinig, met 2 paar ben je veel meer mans.


Het strijken van de mast gaat eenvoudiger door een lat tussen mastvoet en voorstag. Ik laat hem gewoon zitten, dan heb je op het voordek altijd goed houvast. De navigatie lichten, dieptemeter en log met alle dradenboel eraf gesloopt. Dat ruimt lekker op. Een olieankerlicht is de enige verlichting en een schijnwerper standbij. Ik heb het ankerlicht nog niet gebruikt. Een bamboe stokje van 2 meter is een ideale dieptemeter.

Bij het reven zat er een lelijke vouw van giek naar gaffelvoet. Dat is opgelost met een touwtje aan de gaffel waar de val doorheen loopt. De gaffel wordt nu tegen de mast aangetrokken, de vouw is weg.

De 2 losse roeibanken, dat is heel gemakkelijk, ook als loopplank naar de wal.

Naast 2 stel riemen ook nog 2 lange peddels en een paar bootshaken. Het hele spul ligt aan weerskanten op de banken. Je zit toch meestal op een roeibank. De bun is dichtgemaakt. Een ideale bergplaats voor ankers en verdere losse troep.

Een voornaam ding is een goede nylon sleeplijn( rekt lekker). Daar hebben we in het binnenland veel gebruik van gemaakt. Ik heb gelukkig geen gewetensprobleem met paraciteren op de sterke motor van langsvarende koekblikken.

Het nachtelijk sanitaire gebeuren heb ik vereenvoudigd door de aanschaf van een urinaal. Blijf je lekker in je slaapzak liggen ( Wel een emmer onder handbereik). De aangepaste zwemtrap is een onding, maar zonder kan ik vanuit het water niet aan boord komen. Het paraplu anker (zoals ze geleverd worden) zijn waardeloze dingen. Ze krabben om het leven. Je kunt ze goed bruikbaar maken door de voeien in een stand van 45 graden te fixeren. Zoek zelf maar uit hoe je dat doet, dán houden ze wel. Sommigen hebben een niet aangepast paraplu anker als reserve, valse hoop. Een reserve-anker moet zwaarder zijn dan het gebruiks-anker. Het is wat overdreven, maar ik heb 4 ankers aan boord, "je weet maar nooit".

J. van Boven.



Kerstkaart met Hong Kong-Jonk

Hallo webmaster,

De laatste toevoeging, d.d. 25 december ’05, op de homepage van de Electro BaD, intrigeert mij nogal. Het gaat over de kerstkaart van een Chinese restaurant met een voor de wind zeilende jonk. Als onderschrift staat erbij vermeld dat de heer Watkinson bij het ontwerpen van zijn Lugger, Longboat, etc. misschien leentjebuur heeft gespeeld bij het reeds eeuwen lang beproefde Jonk-concept. Toen ik dat las, dacht ik: nou ja, dat is wel wat ver gezocht.

Maar bij nader inzien zou het volgens mij eigenlijk wel heel goed mogelijk kunnen zijn.
In de jaren zestig van de vorige eeuw heb ik vele jonken gezien, met name in de Oost- en Zuid Chinese Zeeën, vlak onder de kust van het Chinese vasteland, bij de talloze eilanden voor de kust en rond Taiwan. Ook op de Jangtsekiang bij Shanghai en in de haven van Hong Kong schoven deze gracieuze schepen geruisloos voorbij. De meeste jonken die ik ben tegen gekomen op zee waren zeilende vissers, met de hele familie aan boord, ongeacht de weersomstandigheden.
Veel van de Chinese bemanningsleden van de schepen waarop ik voer, waren ooit hun zeegaande carrière begonnen op een jonk, c.q. daar aan boord geboren. Van hen leerde ik de bijzondere eigenschappen van deze zeilende juweeltjes.

In een onlangs aangeschaft boekwerkje "Drascombe 10/30", las ik dat Watkinson, als navigating officer van de Royal Navy tijdens de Tweede Wereldoorlog en gedurende de Koreaanse oorlog ook in "De Oost" heeft gediend. Hij zal daarbij ongetwijfeld Jonken zijn tegengekomen.

Dit alles overwegende met betrekking tot de kerstkaart, zijn er wel degelijk overeenkomsten te zien tussen het Drascombe- en het Jonk-concept, zoals ik er hieronder enkele zal noemen.

Over de emmerzeilen, de lugsails van de jonken herinner ik mij nog de volgende details van Chinese zijde, ik bedoel van hun kant. Misschien is dit wel interessant, tenminste, dat vind ik dan.
Het gaat hier om visserman-jonken uit de omgeving van Hong Kong, waarbij het grootzeil altijd aan stuurboord van de hoofdmast werd gevoerd.

In de Oost- en Zuid Chinese Zee waaien twee overheersende winden. Tijdens de Chinese winter is de wind meestal Noordoost. Dit heeft te maken met het Aziatisch Hoog en een Laag boven het noordelijke deel van de Stille Oceaan in dat jaargetijde. In de noordelijke zomer waait de wind meestal vanuit het Zuidwesten, de luchtdruk verdeling is dan in die contreien juist omgekeerd.

Wanneer men in de wintertijd vanuit Hong Kong en omgeving naar de visgronden zeilde, koers Oost, zeilde men hoog aan de Noordoosten wind. Teneinde het meeste nuttig effect van de zeilen bij aan de wind zeilen te hebben, werd het emmer-grootzeil (echt heel groot) aan stuurboord van de mast gevaren. Hierdoor was de vorm van het zeil, ongehinderd door vervorming tegen de mast, optimaal.
Afgeladen met vis, voer men over de West naar huis. Men had dan ruime wind, het effect van het grootzeil was dan minder doorslaggevend. In de zomer, bij Zuidwesten wind dus, genoot men uitzeilend van de ruime wind tot op de gronden. Thuisvarend moest men weer tegen de Zuidwester opzeilen, hoog aan de wind. Het grootzeil moest zoveel mogelijk power leveren, dus ook in dit geval aan stuurboord van de mast gehesen.

Conclusie: de jonk op de kerstkaart ziet eruit als een Hong Kong-jonk die naar huis zeilt, zo tegen de kerstdagen.

Groeten en prettige jaarwisseling,

Jan Best