Biesboschherfsttocht





Klik voor vergroting 'Struyk? Nooit van gehoord.' 'Een maaltijd voor een pannetje, een vuurtje eronder en klaar.' 'O, dan weet ik het.' Vervolgens word ik naar de magnetronetenafdeling van de supermarkt gebracht.

Met Kees van der Vos afgesproken in Drimmelen. Een tweedaagse herfsttocht in de Biesbosch. Een voorspelling van 19 graden en 3-4 Beaufort wind. Het kan eigenlijk niet meer stuk. Opgetuigd, tegen enen te water en voorbij de havenmonding een bakboordkoers gezet. Meteen onder zeil. De pruttel uit. Eerst Kees even de werking van de druil gedemonstreerd. Richting Lage Zwaluwe. Het plan is om door het Postgat naar het Zuidergat van de Vissen te gaan. Een eerdere poging om vanuit het Zuidergat door het Postgat naar de Amer te varen leidde tot een stranding. Aangekomen blijkt het gat erg smal te zijn. Ik schat 2,5 meter. Met een zuidwesten wind wil ik er zeilend doorheen gaan.





Klik voor vergroting Richting het midden van de Amer, de duwbakken natuurlijk in de peiling. Bezaan en grootzeil weggenomen. Roer en zwaard omhoog. Voor de wind op de fok met een riem over de spiegel naar de harde betonblokken. Net na de ingang draait het water naar het westen. Ik richt me op de oostelijke kant. Recht op de basaltblokken af. Op het laatste moment geef ik een ruk aan de roeiriem en Trizonia draait perfect naar bakboord en vaart precies door het midden van de smalle opening. Even later lopen we vast met het puntje zwaard dat ik nog heb staan. Roeiend verder. In de luwte gaan we in het Zuidergat voor anker. Kees heeft het hier al over het Zwitserlevengevoel. Hij vertelt wel dat hij sterk het idee had, dat we op de basaltblokken terecht zouden komen. Ik twijfelde geen moment. Na de lunch voor de wind, over de spiegel sturend, met uitgeboomd grootzeil varend tussen de plaat Zuider Jonge Deen en de Poldervisplaat verder de Biesbosch in. Genieten.





Klik voor vergroting Via het Kooigat naar het Gat van Honderd en Dertig. Aan de oever zien we enkele reen. Te laat voor de foto. Op deze prachtige herfstvakantiedag komen we hier het eerste (en laatste) scheepje tegen. We buigen af naar het zuiden; door de begroeiing valt de wind helemaal weg. Kees aan de palen want hij wil het ware Drascombegevoel ervaren. Op het moment dat ik het wil overnemen, buigen we in oostelijke richting. Uit de beschutting en dus wind. Met de fok bol varen we verder. Om 18.00 uur bereiken we het Gat van de Turfzak. Bij de geopende pijpenafsluiting leggen we met de voorsteven in het riet aan. Meteen maken we kwartier in de rietkraag en vervolgens aan de kook. Het riet is verraderlijk. Een stap verkeerd en ik lig met mijn linkerzijde in het water. Wat zuigt een fleecevest snel water op! Eigenlijk geen zeilkleding. De brander maar even uit. Gelukkig heb ik nog mijn zeilbroek en een trui.





Klik voor vergroting De temperatuur is van een geheel andere aard dan vorig jaar met Louis. Echt niet koud. Louis en Monique zouden aanvankelijk ook hier komen met hun kano. Misschien komt Louis morgenvroeg nog even langs. Na de Struykmaaltijd met een Palmpje en cappuccino toe, willen we naar de polder de Turfzak. Dit lukt niet. Lopend langs hoge rietstengels, hoge brandnetels en allerlei andere begroeiing komen we bij ander water. We blijken op een eiland te zijn. Dit komt niet overeen met de kaart. Ondertussen is het donker, niet echt want het is volle maan. De weg terug naar de boot blijkt nog een puzzel. Al vrij snel zien we de witte masttop van Trizonia. Weer in de rietkraag. Nu brengt Kees zijn heupflacon met Schobbelaer in stelling. Al pratend de verdere avond in. De afsluiting aan boord met een andere heupflacon: Beerenburg. Luisterend naar allerlei geluiden de nacht in.





Klik voor vergroting Heel goed geslapen en totaal niet koud. Kees ziet voor het verlaten van de boot dat het waterpeil gestegen is: vloed. We trekken de boot verder het riet in om toch droog aan de kant te komen. Al vrij snel gaat de telefoon. De LFB Kolibri is zojuist in de Vissershang te water gegaan. Louis is onderweg naar het Gat van de Turfzak. Zon vijf kwartier later arriveert hij voor een bakje koffie. Ontbijt en bezoek in the middle of nowhere. De zon geeft al weer wat warmte. Een stralende dag voor ons? Na het vertrek van Louis wordt Trizonia ook vaarklaar gemaakt. Op de motor via Keesjes Killeke, een verkeerde afslag, vervolgens het Gat van de Plomp naar het zuiden. Even is het zo warm dat ik mijn shirt uitdoe en met ontbloot bovenlijf aan het helmhout. 14 oktober! In het Stroomgat heb ik twee zwanen in mijn telelensvizier. Ze blijven rustig drijven, we komen dichterbij, dichterbij. Het beeld wordt steeds mooier. En ja hoor, ze lopen en vliegen weg. Dit van dichtbij fotograferen is heel bijzonder.





Klik voor vergroting Op de Amer zetten we weer zeil en voor de wind naar Drimmelen. En doel niet verwezenlijkt; Kees heeft enkele weken geleden s avonds bij het uiteinde van het Noordergat van de Plomp bevers gezien. Dit bewaren we voor komend jaar.



Gijs van Kemenade
Lugger Trizonia