Met Zandloper door eigen stad

Met een lang zonnig weekeinde voor de boeg met rustig strelende winden, en (voor oktober) aangename temperaturen (ook 's nachts) wordt het tijd Zandloper het lang beloofde tochtje door zijn eigen stad Almere te gunnen.

Almere is wat oppervlakte betreft de grootste gemeente van Nederland met veel groen, water en een stadscentrum vol met moderne architectuur (jawel, een heus Manhattan in de Polder).


 Klik voor vergroting Zandloper staat min of meer permanent op stootgaren op z'n trailer op het haventerrein van Almerezand aan het Markermeer, tegenover Muiderberg. Een ideale uitvalsbasis voor allerlei korte of langere tochten.

Donderdagochtend worden bagage en foerage aan boord gebracht. Het lijkt wel of we weken op pad gaan in plaats van drie dagen maar dit is een gewoonte die er waarschijnlijk nooit meer uitgaat.

Het is druk op het haventerrein want de meeste schepen gaan al weer de wal op voor het winterseizoen. Wij gaan nog even door.

De wind is 2-3 uit het westen en de schipperse komt pas 's avonds aan boord in Almere-Haven. Perfect voor een halvewinds-ommetje naar het Paard van Marken. Zandloper en schipper genieten van de zon en de rust. Na een paar uurtjes komen we aan bij het Paard, gaat het roer eruit en op de stuurriem varen we tot bijna aan het strandje om in de luwte voor anker te gaan voor de lunch. We hebben mooi uitzicht op al het zeilverkeer dat om het Paard heen moet en op het Paard zelf natuurlijk.

Na de lunch en de krant gaat het ankerop voor de terugweg. De vuurtorenwachter vraagt wanneer de Drascombeclub weer eens langskomt voor een rondleiding (net zoals tijdens onze zomerbijeenkomst van een aantal jaren geleden). Ik roep terug dat ik het niet precies weet maar dat het zeker gaat gebeuren.

Na anderhalf uur zijn we onder de Hollandse brug door en op het Gooimeer. Nog een mijltje of drie tot Almere Haven maar het gaat niet meer zo snel met de wind mee. Op het melkmeisje varen we omstreeks 18.00 uur Almere Haven binnen voor de eerste overnachting. De schipperse had vanaf een verwarmd terras aan de haven met een koel glas wijn al ge-sms't dat de haveningang geblokkeerd was door baggerwerkzaamheden. Maar de baggerslangen worden netjes voor ons wat opzij geduwd waarna we naar binnen kunnen.

Na aanleggen krijgt Zandloper zijn ijsmuts (afdekzeiltje tegen condens en kou) alvast op voor de nacht en gaat de schipper aan wal voor een biertje en een hapje eten met de schipperse.

Vrijdagochtend, na een toepasselijk ontbijt voor oktober, worden we om een uur of tien, met gestreken masten, naar binnen geschut. Ruim vijf meter naar beneden maar met drijvende bolders in de sluis is het een fluitje van een cent. Met een bijdrage uit het Europees fonds is de vaarweg door Almere (van Almere Haven in het zuiden tot aan De Blocq van Kuffeler in het noorden) gemoderniseerd waaronder een aantal prachtige zelfbedieningssluizen met een veel te grote capaciteit (wat een luxe, Nederland moet toch wat van Europa terugkrijgen).


 Klik voor vergroting

Via een mooie groene route over de Lange en Kromme Wetering bereiken we deels in de zon en met rokend water van de ochtendnevel het Weerwater waar de masten weer omhoog kunnen. De bemanning van Zandloper woont op twaalf hoog met uitzicht op het Weerwater in het gebouw De Smaragd tussen andere gebouwen van moderne architectuur zoals The Wave, Side by Side, Lake Side etc.

Jammer dat we niet thuis zijn anders hadden we een leuk tweemastertje voorbij zien komen. Wel even de buren gebeld om te voorkomen dat ze dit uitzicht missen. Nu we toch in de buurt zijn ook maar even aangelegd aan de steiger bij de Stadsschouwburg om de krant uit onze brievenbus te halen.

Daarna mastjes weer naar beneden en lunchen in het Beatrixpark en vervolgens door naar de Noorderplassen waar de masten weer omhoog gaan.

Met een rustig windje doen we hier aan sight-seeing langs de mooie villa's aan het water, vele met eigen steiger. We kunnen vlak langs de villa's varen. Nu hebben de bewoners daar ook eens een echt mooi uitzicht. Afgezien van een enkel vissersbootje geen andere boten op het water. Wat een rust.

Onder de noordoever gaan we een paar uurtjes voor anker. De wind is NO en de zon staat ZW dus recht in de kuip. Een echte warme siesta. Jammer dat we naast de berenbroeken en dikke fleecetruien de korte broeken niet hebben meegenomen.


 Klik voor vergroting Rond etenstijd varen we naar de steiger van het restaurant Boathouse voor een lekker hapje eten. De ijsmuts zit er al weer op. Na de maaltijd nog even een stevige wandeling en dan gaan we een ankerplekje voor de nacht zoeken. Dat vinden we in de beschutting van Pirateneiland, Zeeroverseiland en Muiterseiland. Ondanks de woeste namen hebben we zelden rustiger gelegen. En door de ijsmuts redelijk behaaglijk zonder last van condens aan de binnenkant van de cosy cuddy.

Zaterdagochtend weer op ons gemak een passend ontbijt en met een lekkere NO3 nog een keer de plas op en neer gezeild. We komen tegelijk met een plaatselijk zeiljacht aan bij het bruggetje van de noorduitgang. Dat scheelt mastenwerk want de varende Noorderplas-bewoners hebben een afstandsbediening voor het bruggetje. We gaan gezamenlijk door de Zuidersluis bij De Blocq van Kuffeler naar buiten het Markermeer op.

Op het melkmeisje gaat het naar het westen. Na een lunchstop in Pampushaven zijn we om 15.00 terug in de thuishaven. Na alles uitgeladen en weer ingepakt te hebben gaan we nog even naar het naastgelegen catamaranstrandje om een biertje te drinken met vrienden uit het verre Eext die met hun nieuw aangeschafte Dart 18 daar meedoen aan wedstrijden.

Wat kun je toch veel kanten op met zo'n Drascombe. Het hoeft allemaal niet zo woest en moeilijk.

Rob Moot
Coaster Zandloper