Me-Feeder 2015


 Klik voor vergroting

Eigenlijk schrijf ik ZILT nooit meer in voor welke cruise dan ook behalve de TWW. De keren dat ik haar en mezelf moest teleurstellen waren talrijker dan dat we meekonden. Een eigen bedrijf (al dan niet in crisistijd), een druk jong gezin en een vol bezette sociale kalender staken daar vaak een stokje voor.

Dat die drukte ook wel eens te veel kan worden, werd door vrouwlief eerder onderkend dan ondergetekende en dat het bovendien lukte om in de week voor Hemelvaart het ruime sop te kiezen mag als een groot goed gezien worden. Het plan was een soort persoonlijke feeder (me-feeder) richting het noorden, ZILT daar laten om ons vervolgens na een paar dagen werken bij de westelijke Smis-cruise aan te sluiten.

Alleen hond Jikke kon zich deze luxe ook veroorloven en ze was bereid dit grote genoegen met me te delen.


 Klik voor vergroting

Via de lagune bij het Kinselmeer, Schardam (dag verwaaid tussen een luid gakkende en kakkende kolonie ganzen), via Wijdenes, Enkhuizen (met heuse bevrijdingsdag-storm) belandde we in het “bucketlist” haventje van Laaxum. Daar wordt wel extreem veel moeite gedaan om het gasten zo ongezellig mogelijk te maken. Norse autochtonen deden geen elke moeite om enige blijk van vriendelijkheid ten toon te spreiden, van enige aanlegmogelijkheid is geen sprake en van voorzieningen hebben ze al helemaal nooit gehoord.

Na een paar uurtjes hond uitlaten, werd de ZILT-steven daarom maar weer richting het westen gericht en bereikten we na een hobbelig uurtje kruisen Stavoren. Waarom niet een dagje naar binnen en ons laven aan de geneugten die Friesland ons placht te bieden? En dat besluit werd ruimschoots beloond.

Heerlijk gaand windje, laat middagzonnetje, rust, stilte, alleen, op een mee-kanoënd meisje na. “Mooi hè meneer” vatte zij de situatie bondig samen. Heerlijk. Slootje varen is zo gek nog niet.



 Klik voor vergroting

 Klik voor vergroting

 Klik voor vergroting

In de planning stond de oversteek naar Den Oever voor zondag maar zowel WindGuru als het KNMI voorspelden harde tot stormachtige wind uit het noord-westen terwijl het nu licht uit het oosten waaide. En hoe was die uitdrukking ook alweer over wijze schippers en gaande winden? Aldus vonden we ons die avond terug in de buitenhaven van Den Oever.

De havenmeester beloofde tegen een bescheiden vergoeding een oogje in het ZILT-zeil te houden en na het onvermijdelijke vette vishapje werd de thuisreis aanvaard, om vier dagen later in omgekeerde richting weer in Den Oever te belanden alwaar zes mede “gevorderde” Smiscruise-gangers lagen te wachten.


 Klik voor vergroting

Over deze Smiscruise zullen anderen ongetwijfeld hun verhaal doen. Dat ZILT halverwege afhaakte, heeft louter te maken het feit dat ze zondag weer op eigen kiel in Zaandam moest zien te komen.

Dat deed ze middels een zonovergoten zeiltocht door het Noord-Hollands kanaal met zo nu en dan knalharde nw-wind. In de luwte moest er soms enige motorische voortstuwing worden gebruikt maar dat mocht de zeilpret niet drukken. Op het Alkmaardermeer volgde een uitgebreide sopbeurt (ZILT) en na een uurtje Zaan-motoren werd ze na twee weken weer vastgeknoopt in haar vertrouwde box. We konden er weer tegenaan.

Gert Schouten
Coaster ZILT


 Klik voor vergroting