Viking Cruise 2014
Van Roskilde naar Oslo en terug...


Na afloop van de Smiscruise is een klein Nederland eskader vanuit Lauwersoog in noordelijke richting vertrokken naar Roskilde Klik voor vergroting

Een once in a lifetime experience dacht ik, zelf niet zo avontuurlijk aangelegd. Dus ingetekend voor deelname en verzeild geraakt in de beslommeringen van alle dag. Blijkt de Smiscruise echt vlak voor de Viking Cruise plaats te vinden, blijkt de admiraal zich wegens familie omstandigheden te moeten terug trekken, enfin, uiteindelijk stress levels out of scale, en niet alleen bij mij.

Het blijkt nogal een onderneming te zijn. Niet alleen euro's mee maar diverse soorten kronen, veel hele grote kaarten bestellen, naar Roskilde rijden, naar Oslo varen, terug naar Roskilde komen om de trailers op te halen en weer omhoog naar Oslo om alles op de karren te lieren en retour naar huis. Plus het schip moet ruim geproviandeerd worden en gereed voor langdurig verblijf buitengaats in rotsgebieden - dacht ik - met de Outer Hebriden tocht van vorig jaar in gedachten. Wordt het echt Scandinavisch koud of wellicht zomers zonnig? Nog even niet in de gaten wat een gemiddelde van 25 nm per dag in de praktijk gaat inhouden...

De maandag na de Smiscruise op naar Roskilde met een select gezelschap wat daar na een rit over droge wegen uiteindelijk in nachtelijk duister aankomt. We zijn op tijd, en overnachten in de boot, op de trailer op het haventerrein van het Viking museum.

Het gezelschap dat de volgende dag in steady drizzle arriveert (maar daar voor het grootste deel vast en zeker aan gewend is) bestaat uiteindelijk uit twee Drifter 22's, twee Gigs, een Drifter en een aantal Coasters uit Engeland, Schotland, Ierland en vier schepen uit de lage landen. Opvallend zijn de verschillen in trailers en de manier waarop de diverse schepen te water geraken... Van gesmeerde polyurethaan kielrollen in een oogwenk tot een uur sjorren aan een op n vierkante kielrol rustend schip. Als daarvan de trailer in het zoute water is afgezonken, het schip aan de wallenkant is vastgeknoopt en een Defender in lage gearing gas geeft, kan ook voor haar de tocht alsnog schadevrij beginnen.


Smullen rond het Viking museum als je van bootjes houdt!  Klik voor vergroting

Palaver inventariseert de individuele do's & don'ts waarbij de gehechtheid aan het voorgestelde vaarschema en waardering voor facilities up to standaard leidend blijkt. In ieder geval in Oslo de 22e juni want dan staan diverse terugvluchten en ferry's gepland. Dat wordt doorwerken!

Aldus een rappe afvaart waarbij we na prachtig ondiep kraakhelder Deens zeilwater al snel worden gestremd door een brug in de Roskilde Fjord. Deze draait zeer beperkt, we ankeren twee uur, lunchen uitgebreid tot ze n keer opent. Dan ontvouwt zich het kennelijke adagio van deze cruise, iedereen vaart voor zichzelf. Als twee schepen in hun aanloop naar de brug gestopt worden door de brugwachter die de brug sluit, varen allen door behalve de vier Nederlandse schepen die meteen ankeren. Het gaat tenslotte om de open Gig en een Drifter 22 met beide nog weinig open water ervaring.

Als na nog een uur de brug weer draait, varen we gezessen verder hoewel de met een 10pk sterke Honda uitgeruste Gig er flink de sokken in zet. De avond valt (tegen tienen op die hoogte) als het Nederlandse contingent stug doorzeilend inmiddels de aansluiting heeft weten te verliezen. Over de marifoon zijn verschillend LUP's de revue gepasseerd, we checken er een paar als blijkt dat men zich verzameld heeft in Kulhuse, een klein haventje aan de noordwestelijke uitgang van het Roskilde Fjord.

In de schemering ontwaar ik plots de Drifter 22 steeds hoger een droogte op verdagen. Op kanaal 72 gevraagd of er assistentie nodig is maar nee, alles in orde... Dat heeft echter meer dan alle schijn van een stiff upper lip met Engels accent. Het schip heeft geen anker uitstaan, de avond valt rap, evenals het water en de omliggende platen komen al droog te staan.


Na drie uur wachten voor lunch van de brugwachter eindelijk open Klik voor vergroting

Niet gedraald, Dulcibella ten anker nog net drijvend upwind naast de droogte, waadbroek aan en wordt overgezet door Coaster Golfbreker terwijl Coaster Batyr op de stuurriem al naast de Drifter ten anker is gekomen. Daar blijkt gelukkig geheel geen paniek aan boord. Dit ondanks dat de schipper voorzien van twee nieuwe heupen en diabeet wel de mogelijkheid ziet om van zijn schip af te komen maar bij afwezigheid van een zwemtrap er nimmer meer in!

Schipper in een stag hangend duwen en trekken we het schip via een vooraf als diepste geultje gepeilde koers van de plaat af waar hij vrolijk wuivend de duisternis in motort.

Het voordeel van marifooncommunicatie was dat we alle vier meteen wisten wat er gaande was en onmiddellijk konden ingrijpen, en dat ook zonder dralen deden.

Tot zover dag n, we bereiken allen zonder noemenswaardige schade de haven voor een welverdiende nachtrust aan boord.

Dat Dulcibella's propeller tijdens deze actie gesloopt is, wordt verhaald in deel twee van de Viking Cruise - Van Roskilde naar Oslo en terug.


Viking Cruise 2014
Van Roskilde naar Oslo en terug...
Deel 2


Palaver Kulhus. Klik voor vergroting

Na het van de droogte bevrijden van de Engelse Drifter 22 door drie Nederlandse schepen anker op aan boord van Dulcibella. Door een windshift is het hek toch dichter bij de ondiepte beland dan gepland dus in de troll stand (met de Yamaha enigszins opgeklapt) trachten af te varen. Even vergeten dat dat met mijn motor goed gaat, alleen dan nul ruimte om die te draaien in de bun. In de drukte van de aantrekkende wind op lagerwal toch de motor gedraaid die met een forse klap tot stilstand komt.

Ze start meteen weer maar als we in diep water gas geven, trilt het hele schip ongewenst. Yamaha omhoog en ja hoor, n van de drie bladen van de prop krom. Het is in het laatste avondschemer nog een mijltje naar de haven waar ook de ferry Hundested ~ Kulhus aanlandt dus we kunnen niet anders dan hinkend aan lopen.

Met hulp van allen die de G&T al lang en breed achter de rug hebben, vastgeknoopt met de kop in de wind, vanavond de boegspriet naar de wal, het waait best wel hard. Er blijkt bij inspectie slechts een klein stukje laminaat uit de bun gehapt te zijn maar het blad is te krom. Wellicht helpt de griptang, zeker, maar met een bekende droge klik breekt het kromme deel van het blad nu helemaal af.

Lekker gegeten aan boord van Windroos waar de kok haar onvolprezen rijst met notenvaria serveert voor alle Nederlandse opvarenden, ik schenk er Sailing Chardonnay bij.

De volgende ochtend is het stralend weer en de dank voor de berging is zo groot dat Batyr een nog ongeopende fles gin krijgt aangeboden!



Kattegat. Klik voor vergroting

Van Kulhuse naar Gilleleje. Klik voor vergroting

Gillelele Havn repairs. Klik voor vergroting

Op naar Gilleleje, zon vijfentwintig mijl op een NO koers naar de laatste stop vr de oversteek naar Zweden. Het is een kust zonder vluchtmogelijkheden en het meteo wonder van de Royal Navy voorspelt buien met windstoten tegen het einde van de dag.

Niet gedraald, hoed op, T-shirt en korte broek aan en op een ruim bezeilde koers de Roskilde Fjord uit, de hoek bij Lyns Havn om waarna aan de wind de Hesselo Bught in. Aan boord is het eerst verse koffie met stroopkoeken dat het een lust is maar de lunch wordt uitgesteld tot de wind aantrekt, dom - maar leuk! Een target practice terrein van het Deense leger lijkt verlaten dus we zeilen er dwars doorheen om een slag te voorkomen. Eerste rif er in, de temperatuur daalt, de wind trekt aan, tweede rif er in en zeilpak aan. De boterhammen met kaas vliegen bij vlagen gesepareerd door de cabin, even niet in het scheepsmes gaan zitten.

Als laatste arriveren we - maar wel alles gezeild - in onze laatste Deense stop Gillelele Havn. Het is fris maar na de vlagen en hoosbuien wel weer droog. Prioriteit is toch het vervangen van de schroef want hoewel het getril minder is, voelt het niet goed met de komende oversteek en daarna de honderden mijlen langs de Zweedse kust naar Oslo voor de boeg. Gelukkig de ooit vervangen standaardschroef als reserve aan boord maar de bevestiging daarvan benodigt ruggespraak met Yamaha wizzard Dick de Boer in Huizen. Hij adviseert het definitief slopen van de beschadigde werkschroef voor de benodigde onderdelen. Geen tijd om inkopen te doen en diner te maken maar de belangrijkste operatie lukt. De concentratieboog bij zon simpel klusje met de laatste onderdelen boven water in plaats van in de werkplaats is hoog. Benieuwd hoe de standaard prop verschilt in prestaties met de werkschroef.


Gillelele Havn. Klik voor vergroting

Aan boord van Batyr wordt uitgebreid gekookt, wel verstandig voor we het charmante vissersplaatsje in gaan om Ians verjaardag te vieren. De ondergaande zon zet de honderden fel gekleurde houten kottertjes in een warm avondrood, in stilte toch opgelucht dat die motor weer 100% is.

De verjaardag wordt buiten gevierd aan een lange tafel op het terras van het sluitend caf Brasseriet alwaar de consumpties voor ieders eigen rekening blijken. Erg gezellig met het internationale gezelschap Drascombevarenden. Morgen de oversteek van de Oresund naar Zweden met veel cht heel grote vaart tussen de Baltische Zee en het Skagerak.

De ochtend verwachting van Royal Navy (noem het vooral geen Met Office!) commander Ian, opstapper op Drifter Damson, is alweer een ZW wind, later toenemend en ruimend naar NNW, regen. Tijdens het palaver in de lij van het clubhuis van de gastvrije Gilleleje Sejlklub wordt het adagio elke schipper voor zich tijdens deze crossing nog eens onderstreept. Het plan is om na het ronden van Kullens voor lunch te ankeren bij het eiland Hallands Vder waarna door naar Halmstad, toch zon veertig mijl - later aan de wind, weet het niet

Hoe en waar de dan in de daadwerkelijk aantrekkende wind uiteen geslagen vloot uiteindelijk landt, een helmstok het tijdens de oversteek begeeft en het vervangen van de prop de redding blijkt wordt verhaald in deel drie van de Viking Cruise - Van Roskilde naar Oslo en terug.


Gillelele Havn. Klik voor vergroting

 

Viking Cruise 2014
Van Roskilde naar Oslo en terug...
Deel 3

Het is 6 juni 2014 en vandaag staat de overtocht van Denemarken (Gilleleje Havn) via een ankerstop voor lunch onder het natuur eiland Hallands Vder naar Zweden (Halmstad) op het programma. De overtocht over dit grote onbeschutte stuk water, de resund is altijd spannend zo solo aan boord van een klein en relatief langzaam bootje. De geplande afstand van zo'n veertig mijl lijkt mij wat lang, maar aan de andere kant, het is zomer, lekker lang licht, aantrekkende wind uit de juiste richting wellicht...

Er varen nu al drie schepen steevast wat later af dan de rest van het flottielje, toevallig twee Nederlandse Coasters en een Drifter 22. In de verte zien we de Engels-, Iers- en Schotse vloot al ver vooruit, weten zij wellicht iets dat wij niet weten?

Hoewel met een rif vertrokken, wordt dat er al snel uitgeschud. Het is een warrig zeetje en dan vaart wat druk in de zeilen met wat meer snelheid een stuk comfortabeler. De immense zeeschepen passeren onder- en bovenlangs als de zuidelijke wind aantrekt en bovenmatig krimpt. Ruim aangeven wat je intenties zijn, blijft het devies, maar wat lopen die grote lege roestbakken hard!


 Klik voor vergroting

 Klik voor vergroting


 Klik voor vergroting Het lijkt toch wijs om weer een rif te zetten als plots met een vreemde manoeuvre de helmstok nog slechts aan het zelfstuursysteem hangt - de rvs-verbinding met het roer is finaal doormidden gescheurd. Onherstelbaar hier op zee, dat is in n oogopslag duidelijk. Minder prettig, we zijn stuurloos, alleen en midden op zee in een ongunstig krimpende aantrekkend wind, de opbouwende zee is toenemend en opbouwend warrig te noemen...

We scannen de opties. De dichtstbijzijnde haven - want zoveel is duidelijk, in de verslechterende weer- situatie zo snel mogelijk ergens binnen lopen of pan pan, pan pan uitzenden - is Mlle, aan de NW-kant van het Zweedse schiereiland Kullens. Met de (hand)marifoon zijn nog net de ver voorliggende Coasters Golfbreker en Batyr te praaien. Prettig dit soort mannen, ze dralen niet en verleggen hun koers hoog aan de wind onder fok en druil naar Mlle.

Als eerste het grootzeil naar beneden en vastgesjord, wat lijkt dat hoog en slingert het daar boven op dat kajuitdak van die kleine, bokkende Dulcibella. De motor wordt gestart, ben blij met de nog geen twaalf uur geleden gemonteerde reserveschroef! Onder fok en druil, sturend met de motor wordt koers gezet naar Mlle hetgeen in de pilot als een 'klein vlucht haventje zonder faciliteiten' wordt beschreven. De aanloop ligt achter een uitgestrekte, rots gelardeerde ondiepte. 'Aanleggen met hekanker, boeg naar de kade', dat wordt interesting zonder roer.

Manoeuvreren op de motor met een loshangend roer lukt maar is onder deze omstandigheden niet makkelijk. We vorderen wel grofkoersig in de gewenste richting maar oncomfortabel en nat. Net voor Dulcibella lopen na een anderhalf uur hakken Golfbreker en Batyr aan, de haven blijkt propvol te liggen, dus ook met hekankerlijnen. Via de marifoon hebben we op kanaal 72 het plan van aanpak besproken, n van de mannen stapt aan boord van Dulcibella, de ander is shore crew.

Onder waarlijk grote belangstelling vanuit de afgemeerde (voornamelijk Deense) kuipen en in stromende regen met forse windstoten weten we Dulcibella bij de derde poging schadevrij in te parkeren en vast te knopen.


 Klik voor vergroting

Eerst lunch en dan maar een plan trekken. Het is een nationale feestdag gevolgd door weekend in een gezellige vluchthaven zonder faciliteiten dus hulp van buiten lijkt ver weg, en inderdaad!

Het kan haast geen toeval zijn dat Minke, opstapper op Batyr morgenochtend te 05.30 uur vanaf Schiphol naar Gteborg geboekt staat. Drascombe Nederland blijkt vrijdagmiddag te 17.00 uur nog volop geopend en hoofd technische dienst Dex bereid het benodigde onderdeel naar Amsterdam te courieren. Geloof het of niet, te 18.00 uur is Minke voorzien van het reserve-onderdeel ter vervanging van het duidelijk door metaalmoeheid geteisterde Dulcibella roer!

De enige hick-up mag zijn dat KLM een goed ingepakte Drifter 22 roerkoning met AK47 contouren slechts na inspectie als ruimbagage wil meenemen, fair enough - die kosten nemen we graag voor lief.

Zo komt het dat zaterdagochtend een niet echt uitgeslapen opstapper onder de nu stralende hemel het n op n over te monteren part aflevert, wat een TOPdochter heeft schipper Peter nu aan boord!

We gaan meteen aan de slag. Dulcibella wordt in een web van lijnen vastgeknoopt in het trailergat - we moeten de vriendelijke havenmeester beloven dat we bij calamiteiten onmiddellijk verkassen voor brandweer, politie en dergelijke hulpdiensten.

Wel vaker gezien bij Drascombes, het n op n over zetten blijkt een dagtaak Het lukt met behulp van een rvs-spijl van een rondslingerende BBQ, twee Deense munten die net de benodigde gatdiameter hebben, een ijzerzaag en veel Drasombiaans improvisatievermogen. Terwijl de opstapper bijslaapt ligt Dulcibella om 17.00 uur als nieuw gereed voor afvaart.



 Klik voor vergroting

 Klik voor vergroting

 Klik voor vergroting

Omdat er een nogal strak vaarschema dient te worden aangehouden om berhaupt rond midzomer in Oslo aan te komen, besluiten we de achtervolging nog diezelfde zaterdag in te zetten. Niet gedraald, we ronden Kullens op de motor en ankeren na een prachtige zeiltocht in een afflauwende wind tussen de rotsen in een zandbaaitje op Hallands Vder.

Drascombes hebben nooit gebrek aan aandacht, een licht aangeschoten, van zijn eigen Drascombe dromende natuurbeheerder heeft ons in Mlle de mooiste ondiep waterpassages en beschutte ankerlocaties van Hallands Vder verklapt. In de late zon klauteren we gevieren op de rotsen voor een gezamenlijk maal, het is zomer en vakantie, al het kleine leed lijkt alweer zo ver achter ons te liggen.

Hoe en waar de uiteen geslagen vloot uiteindelijk weer bijeen komt, hoe de volgende prop gelanceerd wordt en afzinkt - en wat je daar van leert - wordt verhaald in deel vier van de Viking Cruise - Van Roskilde naar Oslo en terug.

Drifter 22 Dulcibella
Michel Maartens