Mijn eerste wadervaring

Laat ik ook maar even wat schrijven, als bedankje voor de geweldige ervaring en alle begeleiding bij mijn eerste waddenavontuur. Met bewondering las ik altijd die mooie en grappige verhalen van Smis, net nog meegemaakt o.a. naar Damen-excursie.

Hoe ken ik de Drascombe? Tot 1981 heb ik veel gevaren in allerlei kleine bootjes, vanuit huis in de sloot, en mijn zeilopleiding werd er verder ingestampt en doorgeoefend bij de Eerste Friesche Zeilschool in Sneek, die voer met een vergrote rivierklasse (Kroes Bootbouwers, Kampen). Ik ben jarenlang ook zeilinstructeur geweest en ben nu vrijwilliger bij Sailwise. Toch wilde ik in een snelle zwaardboot varen met alles erop: o.a. trapeze en spinaker. Van 1981 tot 1997 heb ik nogal fanatiek gezeild in de Javelin ontworpen door de Brit Peter Milne. Die boot was, samen met de Drascombe, uit Engeland in Nederland ge´ntroduceerd in de jaren '70 door de gebroeders Veth van Evecom. Een Javelin is een specialistenboot en je moet alles goed in orde hebben en ook netjes zeilen anders ga je veel zwemmen.


Javelin. Klik voor vergroting

Een Javelin zeil je altijd met vol tuig dus nooit gereefd, 16 m2 + 19 m2 spi. Dit op een 100 kilo boot dus dan gaat het behoorlijk. Met de Javelin kwamen we met E.K.'s wel op zee, zoals op de Oostzee. Dit was trouwens, machtig. De zee ken ik verder alleen van windsurfen met mijn funboard. Ik surf nu alleen nog soms voor de lol en ben gaan kitesurfen om dat ook eens te doen. Ik ben altijd bij kleine bootjes, surfplankjes en funboards, catamarans, e.d., gebleven dus nooit volwassen geworden in het zeilen met mooie grote boten.

Sinds 2002 heb ik mijn Longboat. Ik vaar er meestal tochtjes mee met de motor en af en toe ook zeilend. Ik zal verdere zeildetails en zeilbootjes even overslaan. Door de jaren las ik al die mooie verhalen over de Drascombe en ben enkele keren naar de voorjaarsbijeenkomst gegaan, alwaar ik me ook de lessen van Chris herinner. Ik wilde ook op het Wad maar er zijn redenen geweest waarom dit er niet van kwam.

Dankzij de crisis heb ik veel meer tijd en zag ik mijn kans schoon. Ik wilde dit meemaken op een Longboat. Dit kan spartaans zijn en mijn vrouw en buurman moesten wel om me lachen. Ik had al die foto`s en verhalen al gezien van o.a. Longboat Navis. Ik ben, laat ik het zo zeggen, nerveus als mijn boot niet perfect in orde is voor de worst-case. Een zeiknatte slaapzak, te slecht slapen, beslag van de boot dat faalt.dit wil ik niet, het moet werken. De boot moest in orde, mijn kennis over het varen op Wad was ongeveer nul, wat voor eten, ga zo maar door. Dus aan de slag: voedertonnen, sjorvast, dekzeil als tent verbouwen (extra lips en kousjes) als begin. Waar overheen? Over een lange stuurriem. De tussenregel van het tuinhek eruit, schotje erin als blad: ophangsysteem tussen de masten!


Klik voor vergroting

Ik bleef onrustig. Had ik nou maar een boot met kajuit, kleren en slaapzak droog in de hut. Die Gig van Gunnar leek me zo mooi met die kajuit, lekker grote boot, ligt aan het Lauwersmeer . Ik belde hem en tot mijn schrik bood hij aan de boot te lenen voor de Smiscruise. Dus Michel en Antoine maar eens bevraagd. Nee, het mocht niet van ze, het was niet spartaans genoeg, te luxe en dat hoort niet. Eerst maar eens op de houten vlonders slapen van de Longboat en luisteren naar de regen op het soort van tentje en wachten tot het weer ochtend wordt. Toch eerst naar de boot toe, om te kijken, en ja, hij was te luxe, te comfortabel, te zachte bedden, noem maar op. Het advies van de gebroeders Maartens was onverbiddelijk, maar ik heb het opgevolgd: eerst maar eens onderaan beginnen: spartaans.

Verder de Longboat in orde maken. Ik had al zo weinig tijd. Peilstok, had ik niet, moest van Dras een bamboepeilstok zijn, dus de hengel van mijn oudste zoon gestript. De boot mistte een achterdol, dus die moest gemaakt worden (ik kom uit een houtbewerkingsbedrijf dus dat kan ik nou net wel). Fokkeloet miste, dus tak van een boom af en keepjes, uitbomen, met een uitschuifbare schoonmaakstok, overal was een oplossing voor. Ankerbuis gemaakt, etenslijstjes gemaakt. Waar laat ik dat allemaal op die boot? Motor, benzine, kleren, de checklists van Olle en Navis erbij. Hoe krijg ik dat allemaal mee? n hoe vind ik het ooit op die boot terug? En als je plat slaat, is het dan allemaal geborgd en zeevast?

Toen kwam 1,5 week voor de Smiscruise de kans voorbij om een Coaster te kopen. Dat is een verhaaltje op zichzelf. Mijn Longboat is een McNulty en is supergoed en superstrak en sterk en geweldig en zodoende lonkte een kans voor wederom een McNulty. Vergeving, niets ten nadele van andere merken, ik weet daar weinig van. Toen die boot er was, bleek er toch wel kluswerk aan te zijn: rondhout lakken, trailerafstelling verbeteren en daarna nog een heel klein beetje varen en zeilen.


Klik voor vergroting

Voor mijn vrouw een aandenken gemaakt ter herinnering wanneer ik niet meer thuis zou komen van de heftige zeereis: een kunststof roosje op een stukje teak, afgeschuind, embleem van Dras en een stukje tekst, 'voor als ik varende ben, voor mama, Mark, Cees, poesje'

Toen het Wad op met de Smiscruise. Leunend op alle lessen van Michel en Chris, die ik had gepoogd te snappen, na de sluis (ook eerste keer...) het ruime sop op. Superwind, dus hijsen die zeilen, ook het grootzeil met rif dacht ik verstandig. Maar niemand anders had dat, dus na een half uurtje pittig vlot zeilen, dacht ik van dat grootzeil moet er maar af. Maar hoe? Bijliggen op het dak staande, jawel, het ging goed tot mijn grote schrik. De marifoon gaf Beaufort 7 aan, afnemend naar 6. Dikke golven achterop, en ja, dit herkende ik van de tijd van de Javelin op de Oostzee en IJsselmeer met kampioenschappen, dat spelletje vind ik namelijk leuk, surfend van de golven af, sturen op en met de golven, heerlijk. Als je dat goed doet, kan je veel snelheid winnen en het gaat ook technisch verfijnder, lekkerder. Meer controle ook.


Klik voor vergroting

Ik was echt verrast en werd spontaan erg blij. Dat word ik vaker met zeilen maar het was weer eens zover. Het is een klein geheimpje dat ik meer verliefd geweest ben op boten dan op andere 'normale' dingen van 'normale' mensen. Mijn buurman zegt totaal onterecht dat ik zelf nog eens een boot word. Ik bestrijd dit. Niet waar. Wel is het zo dat elke boot, ook van kunststof, een ziel heeft, en daar praat ik mee. Soms spint een boot van genoegen, surfend en zoemend, anderen beweren tegen beter weten in, dat dat roerspeling is of resonantie, laat maar lullen, ik weet wel beter.

Op weg. Ankeren met forse stroom, superleuk, lessen van Eerste Friese Zeilschool toegepast ik was toen een jaar of 15), hoe je je ankerlijn remmend zet? Weer door naar Ameland. Was ik ook nog nooit geweest. (Wat heb je al die tijd gedaan denk je dan). Fokrollerlijn buiten de trommel finaal in de knoop, anker uit, fok inbinden en eerst repareren voordat we verder varen. Droogvallen, wadlaarsjes vergeten, gelukkig wel een boender mee. Lekker eten maken, slapen, 's ochtends haren wassen en schone kleren, en weer zeilen. Ik ben maar netjes bij de groep gebleven en kon vooraf of achteraf daardoor snappen wat we met getijden e.d. aan het doen waren. Kwallen gezien, op en neer zwemmend, zwarte zeehondjes die op de foto wilden, wat een mooi gebied.

De laatste stop zou bij Schildknopen zijn, maar ik had geen benul wie er heen ging behalve Sietse met de Longboot, en die haakte af vanwege ziekte. En alleen was ik daar nog niet aan toe. Straks was er nobody....nerveus... Dus plan B, ik was ook nooit op Schiermonnikoog geweest, dus lekker heen en weer zeilen, grootzeil bij, power erbij, en lekker crossen op de golven, alleen hijsen, strijken, stuurtouwtje proberen. Tijd zat.


Klik voor vergroting

Later, bij de ankerplek, eens proberen wat Chris ons uitlegde met sturen op de riem zonder zwaard, en puntje zwaard. Hij had gelijk: alles werkte.(zal ik het eens proberen op te schrijven Chris? ) Ook een uur lang gespeeld want dat was gewoon leuk. Jawel, het lukte, hoogte winnen, varen.( kloeten/vaarbomen met de stuurriem, dat kan trouwens ook.) Vervolgens het eiland op. Eerst alleen, maar toen ik op letterlijk drie meter afstand was van de vaste oever, waar een wandelpad en fietsen stonden, zakte ik in het slijk weg en herinnerde me een tafereel bij het Smeriggat de dag ervoor. Dit gaat niet lukken.... terug en omlopen. Gezellig samen met de anderen een pilsje. Op het eiland in het dorp liep ik wonderlijk genoeg tegen andere Sailwise-vrijwilligers aan. Wat is het leven toch mooi.

De dag erna terug naar de sluis, druk en veel kolkwater. Ook nog nooit beleefd. Pal voor de sluis mopperde een motorbootkapitein over ons, (inhalen...) en toen ik hem koos een mooi compliment te geven over zijn boot, kwam verbouwereerd zijn glimlach op zijn gezicht en kreeg ik nog een kop thee en gezellig praatje. Op het moment dat ik de sluis uit wilde varen vroeg ik aan de vrouw op het voordek van de boot erachter (Cornish Crabber) om de lijn goed vast te houden vanwege mijn schroefwater. Deze vrouw is nog bijna van de lach overboord gerold. `Pas nou op met wat je zegt`, zegt mijn vrouw dan.

Aan het organiserend comite, superbedankt!

Gerard Jol


Klik voor vergroting