MAG_2013 blog (Met Antartis naar Griekenland)

Het is inmiddels vijf jaar geleden dat we met onze Lugger Trizonia in Griekenland zijn geweest. Toen hebben we vanuit campings tochten gemaakt want twee teenagers, ma en pa in een boot ...

De dochters hebben dit jaar hun eigen plannen in Spanje en Vietnam dus voor ons weer de gelegenheid om een trektocht te ondernemen in de Griekse wateren.

Waar we uiteindelijk uit zullen komen, blijft de vraag. De wens is om vanuit Egion (Kaart) aan de Golf van Corinthe te zeilen naar Ithaka in de Ionische Zee. Maar wat doet de wind?

Maandagochtend 1/7 zijn we om half zes vertrokken vanuit Etten-Leur. Tot onze verbazing is het tijdens de reis naar Seehamer (Kaart), 860 km rijden, helemaal niet druk. In een rustig tempo van 90 km/u kom je toch een heel eind. Regelmatig een stop voor koffie en toilet. We zijn om 18.00 uur naar een camping aan een meer gegaan en hebben de boot als minicaravan gebruikt. Mast omhoog, kajuit open en oogjes dicht. Een enkele caravaneigenaar kijkt toch wel naar onze overnachtingsmanier.

Klik voor vergroting

Dinsdagmorgen een beetje uitgeslapen. Goed uitgerust het tweede deel van de reis.Nog zo'n 500 km te gaan. Via Oostenrijk en Slovenie naar Triest in Italie. Hier komen we tegen 16.00 uur aan. Het haventerrein is kaal en er is verder niets. We hebben de boot achtergelaten (twee sloten!) en zijn naar Muggia gegaan. Hier zijn we 29(!) jaar geleden op vakantie geweest. Een mooi Italiaans terras aan een idyllisch vissershaventje. Je krijgt al zin om Antartis te water te laten. Van het plaatsje kunnen we ons bijna niets herinneren. Tot onze verbazing zien we in een ander klein haventje een sterk verwaarloosde Longboat Cruiser liggen. Terug naar Triest.Weer in de boot geslapen tussen de herrie op het haventerrein.

Klik voor vergroting

Om 4.00 uur woensdag 3/7 moeten we ons klaarmaken om aan boord te gaan. De veerboten worden steeds groter! 235 meter, max 3000 passagiers! 1300 voertuigen. Aan boord is het totaal niet druk tijdens het eerste traject van Triest naar Ancona ! Hier komen veel passagiers en vrachtwagens aan boord. Na een tweede tussenstop in Igoumenitsa en natuurlijk eilanden als Corfu, Lefkas, Ithaka en Oxia gezien te hebben, komen we na 35 uur in Patras. Een fonkelnieuwe veerbotenterminal.

Klik voor vergroting
Klik voor vergroting Klik voor vergroting

De laatste 50 km naar onze vrienden in Egion (Kaart) aan de Golf van Corinthe. De hele reis de trailer nog niet gehoord en hier op de slechte Griekse wegen ... In het donker Antartis naar een vriend aan het strand gebracht. Zoals gebruikelijk, geparkeerd tussen de olijfbomen. Een geweldige ontvangst bij onze vrienden. Vandaag natuurlijk de boot optuigen en zorgen dat deze "al drijvend" is. Vanavond een welkomstfeest met een aantal vrienden en bekenden.

Een warme groet,
Henriette en Gijs
Crew Antartis

Klik voor vergroting

MAG_2013 blog Deel 2

We duiken totaal in het Griekse leven al zien we de tekenen van een crisis wel heel duidelijk. Veel is anders dan we gewend zijn. Het is heel goed dat veel Grieken vaardigheden hebben om zichzelf en hun vrienden te bevoorraden. De een maakt wijn, de ander heeft olijfolie of groente. Een geweldige gemeenschapszin. Wij hebben niets te klagen: vanwege onze komst een zeer uitgebreide maaltijd met twintig Grieken. Ook hier brengt ieder zijn eigen keukenspecialiteit mee. Deze gerechten kom je bij een Grieks restaurant in NL echt niet tegen. Een superavond!

Zaterdag 6/7 de boot 's avonds tegen het donker te water gelaten. Natuurlijk eerst een ligplaats besproken. Geen probleem. De trailer stallen duurt wat langer want wanneer ik bij mijn vrienden ben ... dan ben je niet snel weg... Natuurlijk enkele glazen wijn. Het Griekse woord voor wijn is krasi. De oude Grieken dronken Inos. Hier werd water aan toegevoegd om het minder sterk te maken. Men noemt dit krasi. Wij dronken dus gisteren hele traditionele wijn: Inos. De volgende morgen geen enkel probleem: het goddelijke vocht was in ieder geval goed.

De haven van Egion. Klik voor vergroting

Zondag 7/7 staat er een heuse zeilrace op het programma. (zie www.iason-sy.gr) Jorgos, mijn Griekse vriend met sy Niritis, een Dehler 36 heeft de bemanning van Antartis uitgenodigd om deel te nemen. De regels en de verschillende trajecten worden goed besproken. De start vindt plaats tussen een boei en de haven. We hebben de VHF ingeschakeld op kanaal 6 om precies te weten wanneer we de zeilen strak moeten zetten. Tria, thio, ena ... go! De eerste leg naar boei 1 is redelijk te bezeilen al moeten we bij Aliki drie maal overstag gaan om de boei te ronden. Naar boei 2 is een leg voor de wind.

We liggen inmiddels ver achter op het deelnemersveld van zeven jachten varierend in grootte van 28 voet tot 38 voet. Geen partij al wordt het verschil langzamer groter. We halen snelheden tot 6,4 knopen. Een prachtig deel van de race. Volgens de weersverwachting zou er 3-4 Bft wind staan. Dit blijkt veel meer te zijn. Na het ronden van boei 2 doen we het rustig aan. We ankeren in betrekkelijke luwte om wat te eten en te drinken. De wind is inmiddels iets ruimer en ongunstiger voor ons.

De scherpe jachten gaan maar enkele keren overstag, Niritis, de uiteindelijke winnaar, slechts zes maal. Aan boord van Antartis is het een heel ander verhaal. We moeten erg vaak overstag gaan willen we in de richting van de haven van Egion komen. Inmiddels neemt de wind toe tot 5-6 Bft. De golven beginnen zich steeds meer op te bouwen. Voor ons is het verstandig om kleine rakken te zeilen want wanneer we verder het water opgegaan wordt het steeds ontstuimiger. De Golf is een verradelijk zeilgebied. Een van de redenen dat je hier nooit flottieljezeilers tegenkomt. We kunnen moeilijk hoogte winnen. Het laatste deel varen we op de moter pal tegen de wind in. Henriette trekt haar Henny Huismanjack aan om droog te blijven maar je kunt je beter nat laten worden in deze hitte. Het is geen Waddenzee!

Onder luid getoeter komen we tegen vier uur in de haven terug. Natuurlijk op het terras de dag besproken. Er wordt druk gesproken over handicaps etc. Winnaar is het jacht Niritis van Jorgos Panoutsou! Voor ons wordt er een aparte categorie istioploikos skafos micro (kleine zeilboten) ingesteld. Hier zijn we eerste, maar ja ook als enige.

Het plan is om hier morgen te vertrekken. We moeten de Golf oversteken om op Trizonia te komen (Kaart).
Dit is noodzakelijk want wanneer we naar het westen varen langs de noordkust van de Peloponessos, dan hebben we pas na 50 km de eerste haven: Patras. Verder alleen lagerwal en geen veilige baaien. Vraag blijft wat het weer gaan doen.

Wanneer we gaan, dan heb ik niet meer de luxe van een laptop met internet. Ik probeer blogs te schrijven, maar wanneer ik ze verstuur?? Foto's zijn helaas een probleem. Gisteren is er op een SD-kaart alles verloren gegaan vanwege een automatische formattering. De andere SD-kaart met een video van de zeilrace kan niet gelezen worden door Windows XP.

De bemanning van Antartis
Henriette en Gijs

Op het strand bij Egion. Klik voor vergroting

Het doel: Trizonia. Klik voor vergroting

De getoonde foto's zijn dit keer door de webmeester van internet geplukt in verband met problemen met de SD-kaart van Gijs.


MAG_2013 blog Deel 3

We zijn vanmiddag gearriveerd in Mesologgi (Kaart).
We hebben Antartis afgemeerd in de nieuwe vissershaven. Meteen contact gelegd met enkele vissers want je moet hier natuurlijk niet verkeerd gaan liggen. Meteen werd onze aandacht getrokken door drie grote schildpadden. De boot en een schildpad samen op een foto is nog een hele kunst.

Maar even terug naar het einde van blog 2. Vanuit Egion zijn we vertrokken naar ons lievelingseiland Trizonia (Kaart).
Hier hebben we enkele dagen doorgebracht. Een prachtig eiland waar nauwelijks toeristen zijn. Enkele hotels maar met een zeer geringe bezetting. Men hoopt dat het na 25 juli drukker gaat worden.

Klik voor vergroting

We hebben hier zelfs onweer en een klein regenbuitje meegemaakt. Het nadeel van dit onweer is dat de wind van richting is veranderd. De wind waaide steeds uit het oosten en op het moment dat wij naar het westen willen gaan, draait deze. Opkruisend tegen de wind naar Marathias (Kaart).
Een hele toer voor een kleine afstand.

We komen in een kleine vissershaven waar we redelijk onbeschermd liggen. We veranderen van ligplaats maar het is niet comfortabel. Als een spin met zeven poten liggen we vast. Na twee uur begint het hier flink te waaien, zowel uit het westen en in de buurt van de bergen uit het noorden.

Klik voor vergroting

Wanneer je naar het golvenbeeld kijkt, dan zie je een mooie mengeling van winden. Maar om hier te varen? Na twee dagen besluiten we om 's morgens op tijd te vertrekken op de motor. We varen naar Andirion (Kaart).
Het is zeer indrukwekkend om onder de brug van twee km door te varen. Deze brug was net klaar voor de Olympische Spelen in Athene. (Ondertussen valt het niet mee om me te concentreren. We zitten in een zeer luidruchtig internetcafe.) In Andirion een korte stop voor benzine en water.

Vanaf hier kunnen we weer onder zeil, weliswaar een korte afstand naar Makinia (Kaart). Een heel klein vissershaventje. Erg lokaal en dus wederom geen toeristen. We zijn hier echt IN Griekenland! Lange avonden aan het strand met natuurlijk de nodige versnaperingen.

Klik voor vergroting

Vandaag zijn we dus van Makinia langs de twee enorme bergen Koklova 3409 en Varasovon gevaren. Ik heb ontzag voor deze gevaarten sinds we tussen deze twee bergen een week verwaaid hebben gelegen. Een prachtige tocht naar Mesologgi. Een totaal ander gebied. Zeer veel ondieptes dus een heel eind uit de kust blijven!

Bij Tourlis begint het 4 nm lange kanaal naar Mesologgi. Hier vloog al meteen een pelikaan over onze boot. Een mooie entree. We blijven hier enkele dagen en dan ligt een onbewoond traject van zo'n 30 nm voor ons.

Groet,
Henriette en Gijs

Klik voor vergroting


MAG_2013 blog Deel 4

Op 16/7 is er 's avonds een onweer boven Mesolonghi. Een paar druppeltjes regen en dat is het dan. Maar voor ons is dit belangrijk want de kans dat de wind draait, is dan groot. En inderdaad de volgende morgen zie ik de geankerde schepen gedraaid liggen. Gisteren hebben we de blaren op onze voeten gelopen voor benzine. We hebben een traject van 33 nm voor de boeg en wanneer we de wind op kop hebben, dan moeten we met een volle tanks vertrekken. Deze benzine blijken we helemaal niet nodig te hebben.

We vertrekken met vol tuig, maar na het verlaten van het 3 nm lange kanaal draaien we naar het westen. We gaan voor het lapje. De bezaan is al snel weggenomen en de fok rollen we ook in vanwege de achterop rollende golven. Hierdoor gaat de fok steeds van bak- naar stuurboord. Het gaat perfect. We houden de dieptemeter goed in de gaten. We varen het best op zo'n tien meter diep water. Met zes knopen snelheid hebben we het naar onze zin.

We hebben enkele kaapjes te ronden. Hier gaan we steeds verder uit de kust om de branding te ontwijken. Het was vroeger een onbewoond gebied maar nu zien we ook hier opkomend toerisme. Dit laatste waarschijnlijk vanwege de prachtige zandstranden.

Oxia. Klik voor vergroting

Na drie en een half uur zeilen komen we bij het eiland Oxia. Dit kleine eiland heeft een rotspunt van 1320 (??) m en daarnaast ligt op een vasteland een berg van 1400 m. Hier moeten we tussen door dus het is opletten geblazen. Wat doet de wind? Helemaal niet veel blijkt even later. Wij zien aan stuurboordzijde een prachtig baaitje met een zandstrand. (Kaart)
Een ideale plaats om te overnachten.

We ankeren en even later komt er een Robinson CrusoŽ-achtige figuur ons begroeten. Hij woont met zijn honden in een hut bovenop de rots. Fonis blijkt een aardige kerel die de Coaster meerdere malen op de foto zet. Wij hebben een heerlijke dag. De eerste keer tijdens deze vakantie dat we ons eten zelf klaarmaken. Na het avondeten komt Fonis weer aangewandeld met zijn twee honden. Hij heeft een zakje in zijn handen: hij brengt ons verschillende soorten vis en een inktvis! We zijn een beetje overdonderd. Voor we het weten is hij weer weg en hebben wij na het eten een tas vol met vis.

De brander uit de kajuit, de koekenpan met olie op het vuur. Enkele visjes erin en een poot van de xtapodi in stukjes gesneden. Probleem is echter dat we geen honger meer hebben. Toch wat van gegeten al was de inktvis erg taai. Wat te doen met de rest? We doen het in twee zakken in een emmer met deksel. 's Avonds blijft het waaien. In een uur heeft het vaantje alle windrichtingen gehad. Wat zal het morgen zijn?

Klik voor vergroting

Na een heerlijke nacht blijkt er de volgende dag een lichte landwind te staan. We vertrekken onder zeil, blazen nog enkele malen op de scheepstoeter als afscheid van Fonis. Boven op de rots geen enkel teken van leven. Het plan is om naar Astakos te gaan, zo'n 15 nm. Al vrij snel valt de wind helemaal weg. We varen langs de monding van de Aspro Potamos, de Witte Rivier. Natuurlijk is het hier ondiep maar de dieptemeter geeft al snel weer zo'n 65 meter aan. Enkele keren zien we dolfijnen.

Met een vervelend gevoel zetten we de vissen van Fonis overboord. We kunnen het niet bewaren is deze hitte. We zijn op weg naar de Dragoneria-eilanden. Dit zijn onbewoonde eilanden ten zuiden van Astakos. We zien veel viskwekerijen. De wind steekt weer op al hebben we deze helaas weer op kop. Het is niet anders.

Voorbij Petalis gaat het harder waaien. We naderen de beruchte Golf van Astakos. Tot onze verbzaing hebben we hier om 11 uur in de ochtend al te veel wind. Schuimkoppen volop. We verwachten pas na 13.00 uur de valwinden. De huidige wind komt vanuit het noorden, terwijl de valwinden vanaf de hoge bergrug vallen. Deze komen uit het noordwesten.

Klik voor vergroting
Omdat we hier eerder zijn geweest, weten we dat er een vluchtbaai Pandelamona in de buurt is.(Kaart)
Hier ankeren we en hebben wederom een prachtige dag. Om 19.40 uur vertrekken we in de hoop dat de schuimkoppenmassa in de golf verdwenen is. Met veel tegenwind varen we tegen de golven op. Ter hoogte van de doorgang naar de zee hebben we de meeste golven. We rollen over de ene naar de andere golf.

Ik schat in dat het verder naar Astakos rustiger zal zijn. We steken de golf schuin op de golven over. Het is 3 nm varen. Aan de overzijde, aan de voet van de helling, is het aanmerkelijk rustiger. Met de verrekijker zien we al snel een vissershaven. Kijken of we daar kunnen liggen. Vanaf de kade wijzen enkele vissers ons naar een plaats. Een van de mannen rijdt er met zijn brommertje naar toe om de landvasten aan te pakken. Wat een service.

Na aanleggen maken we ons klaar om de wal op te gaan. Wat smaakt een koud biertje na enkele dagen natuur dan toch lekker. Morgen vertrekken we naar het eiland Kastos.

Groet,
De bemanning van Antartis.

Klik voor vergroting

MAG_2013 blog Deel 5

We zijn inmiddels op het eiland Kastos geweest (Kaart).
Het ziet er wel even anders uit dan 25 jaar geleden. Toen was er geen stroom en ook geen taverna. In die tijd moesten we onze eigen noodrantsoenen aanspreken. Water is hier nog wel een probleem. Het moet per schip aangevoerd worden.

De haven van Kastos. Klik voor vergroting

Na een nachtje op het prachtige Kastos zijn we naar Kalomo gevaren (Kaart).
Aanvankelijk zijn we in de haven gaan liggen. We denken in een vrije hoek aan te meren maar dit blijkt later totaal anders. De middag zwemmend doorgebracht. Vervolgens naar een taverna aan een strand.

Een geweldig uitzicht totdat er ineens een Lugger aan de horizon verschijnt. Dit ontbreekt er nog aan! Langzaam komt deze dichterbij. De boot landt met de driekoppige bemanning enkele honderden meters verder. Na het afrekenen er naar toe. We maken kennis met Ben, Jo en Conny uit Oxford. Zij hebben hier een stukje land waar ze een huis van stro en leem hebben gebouwd. Wij zijn er meteen voor om Antartis naast de Lugger te leggen en daar te overnachten.

Kalomo. Klik voor vergroting

We lopen terug naar de haven en tot onze verbazing zien we dat de hele haven tjokvol met comfortcontainers ligt. Wij liggen volledig ingesloten. De naastliggende schepen bezocht en gevraagd of het schip dat langszij ligt, de ankerketting wil vieren zodat wij daar met opgetrokken zwaard overheen kunnen/ Voorzichtig kunnen we aan deze bijna verdrukking ontsnappen.

We varen met de fok de haven uit en landen naast de Lugger op het strand. Geweldig, zeker wanneer we denken aan de omstandigheden in de haven. De avond brengen we gezellig met de Engelsen door in de al genoemde taverna. We slapen op een zeer rustig zeetje in. 's Nachts worden we gewekt door een rollende Antartis. Het was behoorlijk gaan golven ondanks dat er geen wind staat. De volle maan zal hier wel mee te maken hebben.

Groet,
De bemanning van Antartis

Klik voor vergroting

MAG_2013 blog Deel 6

Aan het strand bij Kalomo liggen de twee Drascombes naast elkaar. We zien een derde Drascombe. Een Longboat Cruiser vaart langs. Na Kalomo moeten we naar Mytika omdat de geldbuidel leeg is (Kaart).
Op de eilanden hier kun je niet pinnen dus... Tot nu hebben we in geen enkele haven een probleem gehad maar hier klaagt een hobby-visser over het feit dat zijn boot nu als een sandwich ligt. De boten liggen ruim, maar toch zeuren. Wanneer ik om een andere plaats vraag, dan zwijgt hij. Voor een nacht kan het wel. (??)

De volgende ochtend verlaten we Mytika. Een vlakke binnenzee ligt voor ons. We zijn van plan om de middag in een baai door te brengen. We varen de Port Athinabaai in op Meganissi. Een diepe baai met tot onze verrassing enkele taverna's (Kaart).
De reden is ook meteen duidelijk. Enkele flottieljegroepen overnachten hier. We ankeren natuurlijk niet bij deze grote schepen. We horen nu teveel Nederlands. We gooien bij een smal strandje het hekanker overboord en leggen Antartis aan een boom. 's Avonds eten we in Katomeri bovenop de berg. Hier een totaal andere sfeer vergeleken met de baai. Smalle straatjes waar we oude vrouwtjes achter het weefgetouw zien zitten.

Klik voor vergroting

De tijd gaat snel, het is al vrijdag 26 juli wanneer we Meganissi verlaten. We hopen op wind die vrij snel komt. We zeilen naar Scorpios, het eiland dat in bezit was van de familie Onassis. We zijn hier eerder geweest en nooit enige activiteit waargenomen. Nu vaart er een RIB zodat alles nauwlettend observeerd wordt. Overal staan er nu borden die aangeven dat er niet geankerd en gezwommen mag worden. In de tijd van Onassis was dit geen probleem. Later horen we dat het eiland voor 99 jaar gehuurd is door een rijke Russische oliebaron. Helaas geen zwempartij. We zeilen naar Nidri.

Ik heb met Phil Osborne afgespoken dat we langskomen indien we in de buurt zijn. Tussen de honderden masten gaan we op zoek naar de Luggers van Phil. De Lugger Paxi heb ik hier vijf jaar terug op een strand aangetroffen in een slechte staat. Van Phil weet ik dat hij deze boot heeft opgeknapt en nu verhuurt. We varen langzaam op de motor verder de Vlichobaai in (Kaart).
Geen Luggers. Wanneer we eigenlijk niet meer verder kunnen, ontdek ik ineens de boten. We gaan aan land op zoek naar Phil. Op het politiebureau weten ze van niets. Een agent zit in een vertrek met veel al lang niet meer geopende ordners. Een en al papier. You know Phil Osborne? Yes ofcourse, I know The Osborne Brothers. We hebben de grootste lol met de man. Hij geeft ons wel de juist tip: Go to the English Yachtclub!

We hebben Phil snel in het vizier. Hij verblijft met zijn partner Lesley op een jacht, geankerd in de baai. We zijn erg welkom, drinken een lekker koud biertje en worden uitgenodigd om diezelfde avond aan boord te komen eten. Phil heeft in Wales een meubelmakerij, Hij koopt de boten voor een mooie prijs en restaureert ze vervolgens perfect. De boten worden verhuurd in combinatie met een appartement of hotel. Het komt ons zeer aantrekkelijk over zeker door de geweldige service die Phil zijn klanten biedt.

Klik voor vergroting

Op zaterdag rijden we met Phil en Lesley naar Levkas stad. Hier vertrekken de bussen naar bijvoorbeeld Athene. We gaan naar Egion om de auto en de trailer te halen. In Egion kunnen we de trailer niet zo gemakkelijk meenemen. Ik heb hem geparkeerd bij Jorgos. Hij woont aan het strand Aliki. Het is erg druk en er staan overal auto's geparkeerd. Een Mercedes staat zo, dat ik er met de trailer niet langs kan. Van wie is deze auto? Ik koppel de trailer los. Jorgos maakt zich kwaad en trekt de trailer zo langs de bumper. This is the way we do it in Greece! Verbaasd kijk ik naar wat er gebeurt. Hij staat ook wel erg asociaal geparkeerd. Wij rijden terug naar Nidri. Een lange voornamelijk erg slechte weg. Ik ben blij dat we een goede trailer hebben.

Klik voor vergroting

Een laatste nacht in de boot. Zondag op tijd op want we willen voor de hitte de boot op de trailer hebben. Op zich niet zo'n klus maar het wordt toch al snel te warm. In de hitte afgetuigd en alles opgeruimd. We laten de boot hier achter en rijden naar de noordelijke stad Ioaninna. In Eleousia gaan we vrienden die we twaalf jaar niet gezien hebben, bezoeken. Het is bijzonder om hier onverwacht aan te komen. Een en al enthousiasme. Later met de hele familie aan tafel. We verblijven in een ouderwets, niet geisoleerd huis. Voor de nacht geeft Sotiris ons een fles water: You will need this. En inderdaad, de nacht is bloedheet.

Vermoeid van de supergezellige avond in Eleousia rijden we terug naar Nidri. Halen de boot op, bedanken Phil voor de gastvrijheid en beginnen aan de lange tocht naar Egion. Steeds het wegdek goed bekijken i.v.m. de vele kuilen. Zeker wanneer het donker wordt is dit erg vermoeiend. Eerder heb ik onze vriendin Lina gebeld dat we zo rond 23.00 uur zullen arriveren. Op het moment van bellen ligt zij op het strand temidden van familie en vrienden. Wanneer ze horen dat we terugkomen wordt er spontaan een feest georganiseerd. Bij terugkomst hebben we een geweldige barbecue en verrukkelijke gerechten. Zo'n twintig Grieken heten ons kalos irsate, welkom. Het is onmogelijk om in Nederland te vertellen wat wij hier met onze vrienden allemaal meemaken. Moeten we wel teruggaan?

Donderdag 1 augustus verwacht de veerboot naar Triest ons. We hebben een geweldige tijd gehad.

Groet,
Crew Antartis

Klik voor vergroting

De site van Phil Osborne